คดีวอเตอร์เกต (Watergate scandal) – คดีนี้เริ่มต้นเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจของสหรัฐอเมริกาสามารถจับกุมนักโจรกรรม 5 คน เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ซึ่งมีคณะกรรมการพรรครีพับลิกันรวมอยู่ด้วย พบว่ามีการงัดแงะเข้าไปขโมยเอกสารลับของพรรคเดโมแครต ในอาคารวอเตอร์เกต กรุงวอชิงตัน แม้เรื่องนี้ถูกปิดข่าว และเป็นเพียงข่าวเล็กๆ เมื่อแรกเริ่ม แต่นักข่าวของหนังสือพิมพ์วอชิงตัน โพสต์ (The Washington Post) คือ บ็อบ วูดเวิร์ด (Bob Woodward) และ คาร์ล เบิร์นสตีน (Carl Bernstein) ค่อย ๆ สืบจนพบความไม่ชอบมาพากล กระทั่งหาหลักฐานและพยาน ทำให้ข่าวมีน้ำหนักขึ้น โดยพวกเขามีแหล่งข่าวสำคัญที่ใช้ชื่อสมมติว่า “ดีพโธรต” (Deep Throat) จนบรรณาธิการไฟเขียวให้เสนอข่าวนี้ได้
หลังจากข่าวคดีวอเตอร์เกตปรากฎบนหน้าหนังสือพิมพ์ บรรดาผู้เกี่ยวข้องรวมทั้ง ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน (Richard Nixon) ต่างออกมาปฎิเสธ แต่การสอบสวนพบว่าบรรดาเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับนิกสันต่างมีส่วนพัวพันในเรื่องนี้ถึง 40 คน โดยเฉพาะการติดสินบนให้ปิดข่าว
ในที่สุดสภาโดยคณะกรรมาธิการยุติธรรม จึงเปิดการสอบสวนเพื่อถอดถอนประธานาธิบดี(Impeachment) แต่ประธานาธิบดีนิกสันชิงลาออกก่อนที่สภาลงมติ ในวันที่ 8 สิงหาคม 2517 รวมเวลาที่หนังสือพิมพ์วอชิงตัน โพสต์ กัดไม่ปล่อยข่าวนี้และปิดข่าวได้สำเร็จ เป็นเวลาถึง 26 เดือน จนได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในที่สุด
ในปี 2548 แหล่งข่าวที่ใช้ชื่อสมมติว่า “ดีพโธรต” เพิ่งได้ออกมาเปิดเผยตัวว่าคือ ซึ่งเปิดเผยตัวภายหลังว่าคือ วิลเลียม มาร์ค เฟลท์ (William Mark Felt) รองผู้อำนวยการ FBI ในขณะนั้น
