วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 สหรัฐอเมริกา เริ่มทดลองระเบิดปรมาณู (Atomic Bomb) เป็นครั้งแรกในโลก ในชื่อ “แผนปฏิบัติการทรินิตี้” (Trinity Test) ที่บริเวณทะเลทรายใกล้เมืองอลามากอร์โด (Alamogordo) รัฐนิวแม็กซิโก
การทดลองระเบิดปรมาณูครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของ “โครงการแมนฮัตตัน” (Manhattan Project) ซึ่งเป็นชื่อรหัสของโครงการลับของสหรัฐฯ ในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหราชอาณาจักรและแคนาดา โครงการนี้รับผิดชอบโดยนักฟิสิกส์ โรเบิร์ต ฮ็อปเพนไฮเมอร์ (J. Robert Oppenheimer)
หลังจากประสบความสำเร็จในการทดลองระเบิดลูกแรก ระเบิดอีกสองลูกถูกคือ “ลิตเติลบอย” (Little Boy) และ “แฟตแมน” (Fat Man) ก็ถูกนำไปถล่มเมืองฮิโรชิมาและนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 6 และ 9 สิงหาคมปีเดียวกัน
โครงการแมนฮัตตันเกิดจากความหวาดกลัวการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มวิจัยในปี 2482 โดยต้องใช้แรงงานและนักวิจัยกว่า 130,000 คน ใช้งบประมาณกว่า 2 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในสมัยนั้น ระเบิดทั้งสองลูกได้ทำลายชีวิตมนุษย์ไปกว่า 880,000 คนในทันที เมื่อสงครามสิ้นสุด ประมาณการว่ามีชาวญี่ปุ่นเสียชีวิตมากกว่า 2 ล้านคน ยังไม่นับรวมผู้บาดเจ็บจากการได้รับกัมมันตภาพรังสี กลายเป็นบาปตราใหญ่ในใจของทั้งฝ่ายชนะและฝ่ายที่พ่ายแพ้สงครามมาจนทุกวันนี้
