Tagged With: ดูนก
นกอินทรี ของดีเมืองเพชร
“เขาวังคู่บ้าน ขนมหวาน เมืองพระ เลิศล้ำศิลปะ แดนธรรมะ ทะเลงาม” คำขวัญของจังหวัดเพชรบุรีว่าไว้เช่นนั้น แต่ละสิ่ง แต่ละอย่างที่ยกมาล้วนเป็นจุดเด่นสมเอกลักษณ์ของเมืองพระนครคีรี ทั้งโบราณสถาน งานศิลปะ วัดวาอาราม แหล่งท่องเที่ยว และขนมคู่เมือง ทว่าจากนี้ไป…อาจต้องมีถ้อยคำเสริมเติมเติมจุดเด่นเข้าไปอีก เพราะตอนนี้…ของดีเมืองเพชรถูกค้นพบอีกอย่างหนึ่งแล้วกลางทุ่งนาบ้านหนองปลาไหล
โคกขาม : บ้านของนกชายเลน
ระยะต้นฤดูหนาวเช่นนี้ เป็นเวลาที่ชาวบ้านโคกขามต่างสาละวนกับภาระหน้าที่บนผืนดินของตน พวกเขาพากันเร่งมือเพื่อปรับสภาพพื้นที่ให้อำนวยต่อการทำนาเกลือ และในช่วงเวลาเดียวกันแปลงนาสี่เหลี่ยมที่ทอดตัวต่อเนื่องดุจตารางหมากรุกก็เริ่มมีชีวิตชีวากว่าหลายเดือนก่อน เมื่อนกชายเลนนับพันนับหมื่นตัวเดินทางมาถึงอ่าวไทยตอนใน และผืนนาเกลือที่เหลืออยู่ที่โคกขามยังคงเป็นความหวังในการพักพิงของนกเหล่านี้
เปิดบันทึกที่คุกเฟือง (4)
จุดดูนกของเราอยู่ที่หน่วยพิทักษ์อุทยานบอง ลึกเข้าไปในป่าอีก 20 กิโลเมตร มีถนนลาดยางเข้าถึงสะดวก ผ่านป่าหนาทึบ บางช่วงเห็นพื้นที่รกร้างจากการบุกรุกถางป่าในอดีต ไม่ต้องคิดอะไรมาก ที่ไหนก็เป็นแบบนี้ ตราบใดที่ชาวบ้านยังยากจน ไร้ที่ทำกิน
เปิดบันทึกที่คุกเฟือง (3)
“ซินจ๋าว” ฮานอยเรียบร้อย เรารีบมุ่งสู่จุดหมาย (รีบตั้งแต่ลงเครื่องบินแล้วละ แต่ยังไม่ถึงไหนซักที) เพื่อให้ทันมีเวลาดูนกช่วงเย็น รถแล่นลงใต้ตามทางหลวงหมายเลข 1 ไปจังหวัดนินบิน (Ninh Binh) ซึ่งอยู่ห่างจากฮานอยไปอีก 93 กิโลเมตร
เรียกขานชื่อปีกแดง
หลายปีก่อน สมัยเพิ่งเริ่มต้นดูนกได้ไม่นาน ผมมีโอกาสตามพี่ๆ ของชมรมดูนกกรุงเทพไปทำกิจกรรมกับเยาวชนจากชมรมเด็กรักป่าที่ จ. สุรินทร์ เมื่อเอ่ยถึงจังหวัดทางภาคอีสาน คงเข้าใจกันได้ว่า ที่นั่นไม่ค่อยมีนกให้ดูมากนัก คณะของเราก็ไม่ได้คาดหวังในเรื่องนี้ เพราะเป้าหมายที่เดินทางไปเพื่อแนะนำให้เด็กเหล่านั้นได้รู้จักกับนกทุ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป และพวกเขาก็สนุกสนานกันมาก เช่นเดียวพวกเราทุกคน และถ้าจะมีใครตื่นเต้นมากเป็นพิเศษก็น่าจะเป็นนักดูนกหน้าใหม่อย่างผม สำหรับการเดินทางไปดูนกทางภาคอีสานเป็นครั้งแรก และได้เห็นนกทุ่งหลายชนิดท่ามกลางบรรยากาศต่างไปจากที่คุ้นเคยในละแวกภาคกลาง แถมยังได้เห็นนกจาบฝนปีกแดงอีกด้วย