นักท่องเที่ยวกับคนทำมาหากิน

สิงหาคม 2nd, 2009

DSCN2501_resize

เย็นวันศุกร์ ก่อนจะเข้าสู่วันหยุดสุดสัปดาห์  หลายคนให้รางวัลกับการทำงานหนักตลอด ๕ วันด้วยการไปสังสรรค์ปาร์ตี้ บางคนก็อยากกลับบ้านไปพักผ่อนใจจะขาด  ฉันเองเป็นพวกหลัง

แต่ท้องถนนกลางเมืองหลวงก็ช่างโหดร้ายกับผู้สัญจรเสียเหลือเกิน

(more…)

“ผี” ในวงการหนังสือ ?

พฤษภาคม 11th, 2009

67395762_0vrhavh3_ghostwriter

(ภาพจาก: www.pbase.com/artshot/image/67395762)

สืบเนื่องจากกระทู้ในพันทิป http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K7820934/K7820934.html ที่มีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นมากมาย น่าจะเป็นสิ่งสะท้อนอย่างหนึ่งว่า แท้จริงแล้ววงการหนังสือบ้านเรา มี “ผี” (Ghost) อยู่มากมาย

และไม่เฉพาะ “นักเขียนผี” (Ghost Writer) อย่างที่เราๆ รู้จักกันดีเท่านั้น ยังมี “นักแปลผี” (Ghost Translator) “บรรณาธิการผี” (Ghost Editor)  และ…ผี…ผี…ผี…อีกนับไม่ถ้วน

(more…)

ดวงดาวในความทรงจำ (๑)

เมษายน 29th, 2009

orion_l6

เชื่อว่าเด็กทุกคนมีท้องฟ้าเป็นเพื่อน

ยังจำได้ไหม สมัยเด็กๆ เราแหงนมองท้องฟ้าแล้วจินตนาการเมฆขาวเป็นอะไรต่อมิอะไรได้ไม่ซ้ำแบบ ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ  บางทีเรายังชี้ชวนกันดูยานอวกาศสีส้มแดง (ที่จะเห็นได้ก็ต่อเมื่อเป็นเด็กเท่านั้น)  บางทีถึงกับเคยเห็น “เมืองฟ้าอมร” ซ่อนตัวอยู่ในหลืบเมฆด้วยซ้ำไป

โชคดีที่บ้านตึกแถวย่านตรอกจันทน์ที่ฉันเกิดและเติบโตมายังมีดาดฟ้าให้ขึ้นไปนั่งนอนมองดูท้องฟ้ากว้างกลางกรุงได้อย่างไม่รู้เบื่อ

ทุกวันเราหกพี่น้องจะขึ้นไปมองท้องฟ้ายามเย็น มองดูอาทิตย์ตกดิน  แต่ก่อนยังมองเห็นตึกสูงที่สุดในยุคนั้นได้ถนัดชัดตา คือตึกหุ่นยนต์ ที่ตั้งธนาคารยูโอบีปัจจุบัน (เดี๋ยวนี้ความสูงของมันก็ถูกบดบังรัศมีไปเสียสิ้นจากคอนโดสูงที่ผุดขึ้นเป็นว่าเล่น) 

(more…)

ดวงตะวันที่เส้นขอบฟ้า…บ่อนอก

เมษายน 2nd, 2009

img_6870copy2

๓๐ มีนาคม ๒๕๕๒

อีก ๑๐ นาทีจะถึงเวลาหกโมงเช้า ยามนี้ที่ไกลโพ้นตรงเส้นขอบฟ้าบรรจบกับขอบทะเลอันเวิ้งว้างเริ่มปรากฏแสงสีส้มแดงระเรื่อ  ไม่นานนัก ตะวันดวงกลมโตเริ่มโผล่พ้นจากเส้นขอบน้ำ เหมือนไข่แดงสุกค่อยๆ เปล่งขึ้นจากขอบฟ้า  นกทะเลเริ่มออกบินเป็นคู่พาดผ่านแผ่นฟ้ากว้าง  เรือประมงน้อยใหญ่เริ่มเคลื่อนกลับสู่ฝั่งจากที่ออกทะเลไปเมื่อค่ำคืน  เรือพายลำเล็กเริ่มออกสู่ทะเลไปหาอยู่หากิน  ภาพเบื้องหน้างดงามราวภาพสีน้ำบนผืนผ้าใบที่จิตรกรรังสรรค์ขึ้นจากปลายพู่กันชั่วพริบมือ

(more…)

ปาหี่กวี

ธันวาคม 17th, 2008

poet-pic

(ภาพจาก: ioctl.org/jan/poem/poet)

ควันหลงจากคอนเสิร์ตจากใจสู่ใจ แด่มด วนิดา

หากใครได้ชมคอนเสิร์ตจากใจสู่ใจ “คำขานรับ” แด่มด วนิดา เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๗ กันยายนที่ผ่านมา อาจมีหลายอย่างชวนประหลาดใจ  หนึ่งในความน่าสนเท่ห์ที่เป็นประเด็นให้สนทนากันในหมู่ผู้ได้ร่วมชมงานก็คือ การอ่านบทกวีในแนว “ใหม่”  หรืออาจเรียกว่าเป็นเวที “ทดลอง” ของกวี
ว่าไปแล้ว อังคาร กัลยาณพงศ์  เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ อาจนับเป็นกวีท่านแรกๆ ที่เบิกทางให้บทกวีอันทรงคุณค่าได้มีศักดิ์และศรีขึ้นมาในทำเนียบวรรณกรรม

(more…)

แด่…หิ่งห้อยผู้จากไป

ธันวาคม 17th, 2007

vanida.jpg

เด็กรุ่นหลังๆ อาจรู้จักเธอแต่เพียงผิวเผิน แต่สำหรับคนหนุ่มสาวรุ่นหนึ่ง รู้จักเธอดีในต่างกรรมต่างวาระ

นึกย้อนกลับไป ถามว่าตัวเรารู้จักพี่มดครั้งแรกเมื่อไรนั้น ในความทรงจำอันแจ่มชัด บอกได้คำเดียวว่า ใน “ม็อบ”–โรงเรียนการเมืองและมหาวิทยาลัยชีวิตของหลายคน

(more…)

เที่ยวเวียดนามเหนือ เมื่อมวลไม้ผลัดใบ (จบ)

กันยายน 12th, 2007

dscn4909ncopy.jpgdscn3964n-copy.jpgdscn4017n-copy.jpg 

ภูเขาและนาข้าวที่นิงห์บิงห์

จากฮานอยเรามุ่งสู่ทางใต้ ๙๓ กิโลเมตร จุดหมายคือจังหวัดนิงห์บิงห์ (Ninh Binh) เมืองเก่าแก่ที่มีความโดดเด่นทางธรรมชาติ กล่าวคือ มีพื้นที่ชุ่มน้ำในอาณาเขตอันไพศาลจนถูกขนานนามว่า “อ่าวฮาลองบนแผ่นดิน” หรือ “ฮาลองบก”  เป็นเมืองที่มีภูมิทัศน์แปลกตา ทั้งเทือกเขา เนินเขาหินปูน ที่ราบต่ำ และนาข้าว

ระหว่างนั่งรถเลียบแม่น้ำแดงผ่านจังหวัดฮาไต  ลุงดอนเล่าว่าจังหวัดนี้ได้ชื่อว่าถูกกระหน่ำด้วยระเบิดอย่างหนักไม่แพ้ที่ใด แต่ผู้หญิงฮาไตก็ยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดของอเมริกาตกหลายลำ ยังมีบทเพลงสรรเสริญความกล้าหาญของผู้หญิงฮาไตอยู่จนทุกวันนี้

นิงห์บิงห์ เป็นเมืองติดชายฝั่งทะเล  เมื่อครั้งที่ฝรั่งเศสเข้ามาปกครองเวียดนามก็หมายไว้ว่า ถิ่นนี้เป็นถิ่นที่ดีที่สุดที่จะเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ฝรั่งเศสได้สร้างโบสถ์คริสต์คาทอลิกขึ้นที่นี่เป็นโบสถ์หลังแรกของเวียดนามที่ยังคงหลงเหลืออยู่  ปัจจุบันนิงห์บิงห์ฟื้นตัวขึ้นจนกลายเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวที่มาฮานอยต้องไม่พลาด  เนื่องจากเป็นเมืองที่ล้อมรอบด้วยยอดเขา ๙๙ ยอด จึงถือกันว่าเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์  คณะปฏิวัติของโฮจิมินห์ก็ได้เคยตั้งฐานทัพขึ้นที่นี่เป็นแห่งแรกในการศึกเดียนเบียนฟู

(more…)

เที่ยวเวียดนามเหนือ เมื่อมวลไม้ผลัดใบ (๒)

กันยายน 11th, 2007

dscn4070ncopy.jpgdscn4146n-copy.jpgdscn4179n-copy.jpg 

บัคฮา สีสันของเผ่าชน 

เราเดินทางออกจากซาปาเข้าสู่จังหวัดลาวไก เมืองพรมแดนระหว่างเวียดนามกับจีน  พรมแดนนี้ถูกปิดในช่วงปี ๑๙๗๙ ระหว่างสงครามจีนกับเวียดนาม  จนถึงปี ๑๙๙๓  การเปิดพรมแดนใหม่ได้เปลี่ยนให้ลาวไกเป็นทางผ่านสำคัญของนักท่องเที่ยวที่ต้องการเดินทางข้ามไปมาระหว่างฮานอยกับคุนหมิงของจีน ซึ่งห่างกันเพียงแม่น้ำกั้น  ทุกวันนี้นักท่องเที่ยวชาวจีน ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวหลักของเวียดนาม จะเดินทางมาโดยรถไฟข้ามประเทศเป็นส่วนใหญ่

นอกจากจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว ลาวไกยังเป็นแหล่งอุตสาหกรรมส่งออกแร่อาเปอร์ไทต์  ตลอดเส้นทางมีการระเบิดภูเขาเป็นระยะๆ เพื่อเอาหินไปสร้างทางทำถนน รับกับสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลง  

(more…)

เที่ยวเวียดนามเหนือ เมื่อมวลไม้ผลัดใบ (๑)

มิถุนายน 17th, 2007

dscn4921n-copy.jpgvietnam01.jpgdscn4179n-copy.jpgdscn3934n-copy.jpg

“เวียดนามเปลี่ยนลุกส์ทุกวัน ทุกสิ่งกำลังสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด”

ลุงดอน ดาวชัย (Dao Quy Don) ไกด์ชาวเวียดนามบรรยายให้เราฟังถึงทัศนียภาพสองข้างทางจากสนามบินนอยไบมุ่งสู่ฮานอยอย่างภาคภูมิใจ พร้อมชี้ให้ดูอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ที่อยู่ระหว่างการก่อสร้างเพื่อเตรียมการประชุมเอเปกเมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา เวียดนามในยามนี้กำลังผงาดขึ้นเป็นเสือเศรษฐกิจตัวใหม่ของเอเชีย ตลอดทางสู่ฮานอยเราจึงเห็นการก่อร่างสร้างเมืองใหม่เพื่อรองรับกระแสการพัฒนาสู่ความทันสมัย

เรามาเยือนเวียดนามเหนือในต้นฝน (พฤษภาคม ๒๕๔๙) ยามที่สายลมหอบเอาความเปลี่ยนแปลงทั้งมวลมาสู่ประเทศนี้ นอกจากความเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรุดหน้าแล้ว การท่องเที่ยวก็เป็นอีกตลาดหนึ่งที่ทางการเวียดนามให้ความสนใจไม่แพ้กัน โดยได้กำหนดให้ปี ๒๐๐๖ เป็น “ปีแห่งการท่องเที่ยวเวียดนาม” และแน่นอน นักท่องเที่ยวที่มาเยือนฮานอยย่อมไม่พลาดแพ็กเกจทัวร์เวียดนามเหนือที่เรากำลังพาคุณไปสัมผัส
(more…)