ร้อยบุปผาบานพร้อมพรัก ร้อยสำนักประชันแข่งกัน
ข้อความนี้อยู่ในตำราบทไหนของจีน ผมก็จำไม่ได้ อยู่แต่เพียงว่า เมื่อถึงเวลาดอกไม้ย่อมเบ่งบาน และความคิดอันหลากหลายย่อมแข็งแรง แข็งแกร่งกว่าความคิดเดียว
ร้อยสีสันบานเบ่งแข่งกัน จะว่าไปแล้วก็เหมือนประชาธิปไตย ที่ต้องมีหลากสีสัน มีความแตกต่างทางความคิดอันหลากหลาย และต่างอยู่ร่วมรวมประชันขันแข่งกันได้ โดยไม่ต้องมีการตัดสินว่าใครจะถูกหรือใครจะผิด ใครจะดำรงตนอยู่ในแนวทางไหน ก็เป็นเรื่องของ “อิสรเสรีชน”
แต่ความเป็นอิสระเสรี นั้นต้องอยู่ในขอบเขตที่ไม่ระราน หรือทำร้ายผู้อื่น