ลมหนาวพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง ฉันนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นห้อง ข้างหน้ามีโต๊ะญี่ปุ่นสี่เหลี่ยมขนาดย่อม บนโต๊ะมีกระดาษ A ๔ เอามา recycle ใช้ด้านหลังอยู่หลายแผ่นและดินสอกดอยู่ ๑ ด้าม ฉันกำลังนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่หนหลังนับตั้งแต่ที่ฉันเรียนจบจากมหาวิทยาลัยมหิดล สาขาพัฒนาชนบทศึกษา และลงทำงานวิจัยในหมู่บ้าน เพื่อขีดเขียนตัวหนังสือบอกเล่าประสบการณ์

เกือบ ๆ ๔ ปีที่ฉันได้เดินทางและใช้ชีวิตบางส่วนอยู่ในหมู่บ้านและเพียงเศษเสี้ยวกับการดูการใช้ชีวิตและรู้จักกับน้อง ๆ กลุ่มหนึ่งในค่ายผู้ลี้ภัยที่จังหวัดตาก ฉันได้รู้จักกับผู้คนมากมายทั้งกลุ่มคนไทยและกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง  แต่ก็ไม่มีที่ไหนที่ฉันได้สัมผัสวิถีชีวิตและบอกเล่าเรื่องราวได้ดีเท่ากับกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงที่บ้านสะเนพ่อง  ต.ไล่โว่  อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี  นั่นเป็นเพราะฉันได้ทำงานวิจัยและคนในหมู่บ้านได้หยิบยื่นไมตรี  ความรู้  การใช้ชีวิตและประสบการณ์ให้กับฉันไว้อย่างหลากหลาย

ในที่สุด คณะศึกษาโครงการศึกษาและสำรวจออกแบบถมขยายพื้นที่ชายฝั่งบริเวณบ้านหน้าทอน ตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี หรือ โครงการถมทะเล 500 ไร่ ก็ได้สรุปผลการศึกษาโครงการฯ  แม้ว่าจะมีการปรับลดขนาดโครงการลง แต่ชุมชนก็ยังคงมีคำถามต่อผลการศึกษา โดยคำถามหลักคือ ผลการศึกษาดังกล่าวสมบูรณ์เพียงพอที่จะนำประกอบการตัดสินใจโครงการที่มีผลกระทบต่อผู้คน ชุมชน และสิ่งแวดล้อม อย่างใหญ่หลวงหรือไม่ (ดูถมทะเลภาคแรกที่ http://www.sarakadee.com/modules.php?name=News&file=article&sid=531&mode=&order=0&thold=0)

 ข้อสังเกตและคำถาม ต่อผลการศึกษาโครงการศึกษาและสำรวจออกแบบถมขยายพื้นที่ชายฝั่ง
บริเวณบ้านหน้าทอน ตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วันศุกร์ที่ 30 กันยายน 2548 เวลา 13.00-16.00 น.
ณ เดอะแฟร์เฮ้าส์บีชรีสอร์ทแอนด์โฮเต็ล ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย

เช้าวันอาทิตย์
-1-
เป็นเวลานานทีเดียวที่ผมไม่ได้ตื่นนอนเวลาเช้าตรู่วันอาทิตย์--             เช้าวันนี้ผมตื่นนอนเมื่อเวลาราวเจ็ดนาฬิกาครึ่ง  ตื่นมาด้วยความสดชื่นแต่ไม่กระปรี้กระเปร่าสักเท่าไรนัก  เนื่องจากเช้าวันหยุดนี้อากาศค่อนข้างเย็นสบายชวนให้น่าล้มตัวลงนอนสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มนวมอีกครั้ง 

            สายลมเย็นพัดโบกโบยกรูเล็ดลอดเข้ามาจากช่องประตูระเบียง  ผมล้มตัวลงนอนพร้อมกับเมียงมองดูลำแสงแดดอ่อนๆที่เล็ดลอดผ่านเข้ามาทางช่องประตูนั้น ลำแสงสว่างสาดส่องตัดกับความมืดสลัวภายในห้องพักจนแลเห็นความแตกต่างระหว่างพื้นที่ ‘มืด’ และ ‘สว่าง’
ผมเห็นและรู้สึกถึงความงาม--ความกลมกลืนระหว่างสิ่งขัดแย้ง

ทั้งยังทรงพระราชนิพนธ์เรื่องการถ่ายรูปเป็นพระองค์แรก ในหนังสือกุมารวิทยา ร.ศ. 114 ราคาฉบับละ 1 สลึง ฉบับวันที่ 22 วันจันทร์ที่ 3 เดือนกุมภาพันธ์ พศ. 2438 กล่าวนำไว้ว่า " เรื่องการถ่ายรูปนี้ เป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 และได้ลงหนังสือกุมารวิทยา มาครั้ง 1 แล้วด้วยแต่ข้าพเจ้าเห็นว่า หนังสือพิมพ์แต่ก่อนยังไม่แพร่หลายและยังมีสมาชิกโดยมายังมิได้ทราบเรื่องนี้ อันเป็นเรื่องดีพอฟังได้ เพราะฉะนั้นจึงได้นำมาลงไว้ให้ทราบทั่วกัน”