ปปป บันทึก "ผมรู้สึกไม่พอใจและไม่อยากไปโรงเรียน เมื่อรู้ว่าเสื้อผ้าที่ผมต้องใส่นั้น ทำจากผ้าฝ้ายทอมือและตัดเย็บจากช่างในหมู่บ้าน ผมรู้สึกอายและอิจฉาเพื่อนคนอื่นๆ ที่เขามีเสื้อผ้านักเรียนที่มียี่ห้อ ตัดเย็บจากโรงงานและซื้อมาจากในเมือง สีของผ้าขาวสะอาดและดูใหม่แกะกล่อง ส่วนเสื้อนักเรียนของผมกลับมีสีมอๆ และมีเส้นใยที่ไม่สม่ำเสมอ เล็กบ้างใหญ่บ้างตามกำลังของผู้ปั่นด้ายแต่ละเส้นที่ไม่เท่ากัน แม่ผมพยายามอธิบายถึงสาเหตุที่ผมต้องใส่เสื้อผ้าชุดนี้ ว่า มันเป็นสิ่งที่ท่านทอมาด้วยมือของตนเองไม่ได้ไปซื้อหาใครมา อีกทั้งยังประหยัดเงินของครอบครัวอีกด้วย ผมก็ยังไม่ฟังเสียงและยืนยันว่าอยากใส่เสื้อผ้าเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆในชั้นเรียน ปัญหาในวันนั้นจบลงด้วยการเดินทางไปโรงเรียนของผมแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก พร้อมกับก้นที่ฟกช้ำดำเขียว
"
หมายเหตุ: บทความที่เป็นครั้งแรกที่ผมส่งมา ณ ที่แห่งนี้ จึงขออนุญาตินำเอาบทความเก่าๆที่ตนเองเคยเขียนไว้มาลงก่อนนะครับ