20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2340
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ทรงเริ่มพระราชนิพนธ์วรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์ เป็นเรื่องยาวเขียนลงสมุดไทยถึง 102 เล่ม จึงจบบริบูรณ์ ถ้าหากพิมพ์เป็นหนังสือขนาดแปดหน้ายกในปัจจุบัน จะหนาถึง 2,976 หน้า รามเกียรติ์นี้เป็นวรรณคดีเรื่องสำคัญของไทย มีต้นเค้ามาจาก "มหากาพย์รามยณะ" ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ จากอิทธิพลของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู วรรณคดีเรื่องนี้มีหลักฐานเก่าแก่ที่สุดในเมืองไทยคือพบในสมัยอยุธยาแต่ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อรัชกาลที่ 1 ทรงปราบดาภิษกขึ้นครองราชเป็นต้นราชวงศ์จักรี ตอนนั้นบ้านเมืองยังระส่ำระส่าย หลังจากเพิ่งพ้นศึกสงคราม พระองค์จึงทรงเร่งฟื้นฟูปฏิสังขรบ้านเมืองด้วยการปรับปรุงศาสนา กฎระเบียบต่าง ๆ ประเพณี และโดยเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม พระองค์ทรงใช้รรณคดีเรื่องรามเกียรติ์เป็นเครื่องมือในการฟื้นฟู
วันนี้หากพูดถึง ดีเอ็นเอ (DNA) ก็คงจะคุ้นหูคนไทยไปเสียแล้ว เพราะข่าวหนังสือพิมพ์ วิทยุ หรือโทรทัศน์จะพบคำว่าดีเอ็นเอปรากฏออกมาเป็นระยะ ๆ ไม่ว่าจะเป็นการตรวจสอบคนร้ายหรือฆาตกรก็ต้องมีการตรวจดีเอ็นเอ อยากรู้ว่าเป็นญาติกับคนดังหรือไม่ก็ต้องตรวจดีเอ็นเอ อยากรู้ว่า "มีอะไร" กับใครจริงหรือไม่ก็ต้องตรวจดีเอ็นเออีกเช่นเคย... นอกจากดีเอ็นเอจะกลายเป็นหลักฐานหรือตัวกลางสำคัญในการไขปริศนาคดีลึกลับต่าง ๆ แล้วดีเอ็นเอยังเป็นสัญลักษณ์ (symbol) สำหรับวิทยาศาสตร์ชีวภาพไปแล้ว ...หากอยากรู้ว่าดีเอ็นเอคืออะไร ต้องอ่านหนังสือเล่มนี้ ซึ่ง ดร. นำชัย ชีววิวรรธน์ ได้เคยเขียนตีพิมพ์ในวารสาร "@LL BIOTECH เทคโนโลยีชีวภาพปริทรรศน์" ระหว่างเดือนมิถุนายน 2546 - มกราคม 2547 และเผิยแพร่ในเว็บไซต์ "วิชาการดอตคอม" (www.vichakarn.com) ก่อนจะรวมเล่มพิมพ์เป็นพ็อคเก็ตบุ๊คเล่มนี้