16 สิงหาคม พ.ศ. 2472
วันเกิด บิลล์ อีแวนส์ (Bill Evans) นักเปียโนแจ๊สผิวขาวชาวอเมริกัน ผู้ที่บรรเลงเปียโนได้งดงามที่สุดคนหนึ่งของโลก อีแวนส์เกิดที่เมืองเพลนฟิลด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ มีพ่อเป็นคนติดเหล้า แต่โชคดีที่แม่เป็นนักเปียโน เขาจึงได้หัดเล่นเปียโน ฟลุต และไวโอลิน และเริ่มเรียนดนตรีคลาสสิกตั้งแต่ 6 ขวบ ตอน 12 ขวบก็เข้าร่วมวงของพี่ชาย จึงเริ่มหลงไหลแจ๊สมาตั้งแต่นั้น จากนั้นก็เข้าเรียนดนตรีที่มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสเทิร์น หลุยเซียนา (Southeastern Louisiana University) ในสาขาการเล่นและสอนเปียโน ก่อนจะไปเรียนการเรียบเรียงดนตรีเพิ่มเติมที่วิทยาลัยดนตรีแมนส์ (Mannes College of Music) จากนั้นก็รับราชการในกองทัพอยู่ช่วงหนึ่ง เมื่อปลดประจำการแล้วจึงเข้าร่วมวงของ เจอร์รี วาลด์ (Jerry Wald) และ โทนี สก็อต (Tony Scott) จากนั้นก็ได้ร่วมบันทึกแผ่นเสียงกับนักดนตรีมีชื่อหลายคน อาทิ จอร์จ รัสเซล (George Russell), ชาร์ลส์ มิงกัส (Charles Mingus), โอลิเวอร์ เนลสัน (Oliver Nelson) และ อาร์ท ฟาร์เมอร์ (Art Farmer) ในปี 2499 อีแวนส์ก็อัดแผ่นเสียงชุดแรกคือ "New Jazz Conception” เป็นวงทริโอ แม้จะไม่ประสบความสำเร็จในยอดขาย แต่ก็สร้างชื่อเสียงให้นักเปียโนหนุ่มไม่น้อย ในปี 2503 ไมลส์ เดวิส (Miles Davis) ก็ชวนเข้าร่วมวง อีแวนส์ได้แนะนำดนตรีคลาสสิกให้กับไมลส์ จนสามารถพัฒนาเป็นแนวทาง "โมดัล แจ๊ส” (Modal Jazz) ได้ในเวลาต่อมา แต่เนื่องจากอีแวนส์ไม่ชอบชีวิตที่ต้องตระเวนทัวร์คอนเสิร์ต และต้องการทำงานอย่างที่ตัวเองอยากทำจึงลาออกหลังจากอยู่ได้เพียง 7 เดือน แต่ไมลส์ก็เรียกตัวมาร่วมอัดเสียงในอัลบัมประวัติศาสตร์ "Kind of Blue” อีกครั้ง จากนั้นเขาก็ออกมาตั้งวงของตัวเองร่วมกับมือเบสและมือกลองคู่ใจ สก็อต ลาฟาโร (Scott LaFaro) และ พอล โมเชียน (Paul Motian) นักวิจารณ์ต่างกล่าวว่าเป็นวงที่มีเอกภาพมากที่สุดและยกให้เป็น "วงคลาสสิกทริโอ” สร้างผลงานสุดยอดขึ้นประดับหิ้งแจ๊สหลายชุด เช่น "Portrait in Jazz”, "Explorations”, “Sunday at the Village Vanguard“ และ “Waltz for Debby” แต่หลังจากนั้นเพียง 3 สัปดาห์ ลาฟาโรก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตในวัยเบญจเพส จากนั้นโมเชียนก็ร่วมงานกับอีแวนส์อีกหลายชุด ก่อนจะแยกตัวออกไปหาประสบการณ์ ภายหลังอีแวนส์ได้ตั้งวงร่วมกับนักดนตรีอีกหลายคน ในช่วงสองปีสุดท้ายของชีวิตเขาก็ได้พบกับ โจ ลาบาร์เบอรา (Joe LaBarbera) กลองและ มาร์ค จอห์นสัน (Mark Johnson) เบส กลายเป็นวงทริโอในฝันของเขาอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตด้วยอาการปอดอักเสบ (เนื่องมาจากการใช้โคเคน) ในวันที่ 15 กันยายน 2523 ด้วยวัย 51 ปี บิลล์ อีแวนส์เป็นคนเงียบ เก็บความรู้สึก ทว่ามีความอ่อนไหวเปราะบางอยู่ข้างใน เสียงเปียโนของเขามีอัตลักษณ์ที่ชัดเจน เขาจะครุ่นคิดวิเคราะห์เรียบเรียงในหัว พร้อมกับจับอารมณ์ความรู้สึกก่อนจะพรมนิ้วบนคีย์เปียโน แม้จะช่ำชองเทคนิคแต่ก็ไม่ใช้อย่างพร่ำเพรื่อ เขายังพัฒนาให้มือซ้ายและขวาเล่นอิสระต่อกัน เล่นแต่น้อย กระชับ ไพเราะละมุนละไม ด้วยเหตุนี้เขาได้รับการยกย่องให้เป็น "นักเปียโนอิมเพรสชันนิสม์” และนับเป็นนักเปียโนที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในวงการดนตรีจนทุกวันนี้ อีแวนส์เคยกล่าวไว้ว่า “แจ๊สเป็นดนตรีที่ซื้อสัตย์และบริสุทธิ์ที่สุด มันเป็นดนตรีที่ก้าวพ้นพรมแดนทางเชื้อชาติ ภูมิศาสตร์ และจิตวิญญาณ”
