15 พฤษภาคม พ.ศ. 2483
ริชาร์ด แม็คโดนัลด์ (Richard "Dick" J. McDonald) และ มาไรซ์ แม็คโดนัลด์ (Maurice "Mac" McDonald) สองพี่น้องตระกูล แม็คโดนัลด์ (McDonald) ได้เปิดให้บริการร้าน แม็คโดนัลด์ ร้านแรก เป็นบาร์บีคิวแบบไดร์ทรู (Drive-through) ซึ่งลูกค้าสามารถขับรถเข้าไปสั่งอาหารแล้วขับรถออกมาได้เลย ที่เมืองซาน เบอร์นาร์ดิโน (San Bernardino) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อีก 8 ปีต่อมาอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ก้าวหน้ามากขึ้น ในสหรัฐอเมริกามีผู้ใช้รถยนต์มากขึ้น ร้านแม็คโดนัลด์เริ่มหันมาขายเฟรนไฟร์ ไก่ทอด แฮมเบอร์เกอร์ มิลค์เชคและเครื่องดื่ม นับเป็นธุรกิจอาหารฟาสต์ฟู้ดที่ประสบความสำเร็จ ปี 2496 สองพี่น้องเริ่มขายเฟรนไชส์ ขยายสาขาออกไปต่างเมือง จน เรย์มอนด์ อัลเบิร์ต คร็อค (Raymond Albert Kroc) หรือ เรย์ คร็อค (Ray Kroc) ได้มาซื้อกิจการต่อและขยายสาขาจนทั่วอเมริกา และแพร่กระจายไปทั่วโลก จนทุกวันนี้มีร้านแมคโดนัลด์กว่า 30,000 สาขา ในกว่า 120 ประเทศทั่วโลก แม็คโดนัลด์กลายเป็นบริษัท McDonald's Corporation ซึ่งเป็นบริษัทเครือข่ายธุรกิจร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก

14 พฤษภาคม พ.ศ. 2487
วันเกิด จอร์จ ลูคัส (George Walton Lucas, Jr.) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองโมเดสโต (Modesto) รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนเด็ก ๆ เคยฝันอยากเป็นนักแข่งรถ แต่ได้ประสบอุบัติเหตุครั้งหนึ่งก่อนเรียนจบไฮสคูลไม่กี่วัน เขาจึงหันมาสนใจกล้องถ่ายหนังแทน เขาเรียนภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยเซาท์เธิร์นแคลิฟอร์เนีย ในช่วงนั้นหนังอาร์ต หนังอวองการ์ด และหนังใต้ดินในอเมริกันกำลังเฟื่องฟู เขาจึงได้ทดลองทำหนังสั้นหลายเรื่อง อาทิ THX-1138: 4EB (Electronic Labyinth) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลจากเทศกาล National Student Film Festival เป็นครั้งแรกในปี 2510 และเขาได้รับทุนให้มาฝึกงานในกองถ่ายหนังของ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (Francis Ford Coppola) เรื่อง Finian's Rainbow ทั้งคู่สนิทสนมกันจนร่วมตั้งสตูดิโอ American Zoetrope ในปี 2513 อีก 3 ปีต่อมาเขาก็สร้างหนังอัตชีวประวัติของตัวเองชื่อ American Graffiti ซึ่งสามารถคว้ารางวัลลูกโลกทองคำและเข้าชิงออสการ์ถึง 5 สาขา ในปี 2520 เขาก็สร้าง Star Wars ซึ่งเป็นมหากาพย์สงครามอวกาศ จากนั้นเขาก็แยกออกไปตั้งบริษัททำหนังของตัวเองในชื่อ Lucasfilm และตั้งบริษัทดูแลเรื่องเทคนิคแสงสีเสียงและเอฟเฟกต์ในภาพยนตร์ ILM-Industrial Light & Magic จากนั้นเขาก็ทำภาคต่อของ Star Wars และทำหนังซีรีส์การผจญภัยของ อินเดียนา โจนส์ (Indiana Jones) นอกจากนั้นเขายังเป็นผู้พัฒนาระบบ THX ซึ่งเป็นระบบเสียงที่ในการฉายภาพยนตร์ซึ่งใช้กันอยู่ในปัจจุบันนี้ ลูคัสเป็นประธานกองทุนเพื่อการศึกษา The George Lucas Educational Foundation หลังจาก Star Wars Episode III: Revenge of the Sith ของเขาออกฉายในปี 2548 สถาบัน American Film Institute ก็ได้มอบรางวัล AFI Life Achievement Award ซึ่งเสมือนกับเป็นรางวัลให้กับผู้ที่ประสบความสำเร็จตลอดชีวิต

12 พฤษภาคม พ.ศ. 2438
วันเกิด จิฑฑุ กฤษณะมูรติ (Jiddu Krishnamurti) นักปราชญ์ชาวอินเดีย เกิดในตระกูลพราหมณ์ที่เมืองมาดนะปาเล (Madanapalle) ทางตอนใต้ของอินเดีย ตอนเด็ก ๆ โหราจารย์ในท้องถิ่นได้ทำนายดวงชะตาของกฤษณะมูรติว่าเขาจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ทางศาสนาและมีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วโลก แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าคำกล่าวนั้นจะเป็นจริง จนกระทั่งอายุ 14 ปี ชาร์ลส์ ลีดบีเธอร์ (Charles Webster Leadbeater) แห่ง สมาคมเทวญาณวิทยา (Theosophical Society) ซึ่งมีความเชื่อในเรื่องลึกลับและเวทมนต์คาถา และเชื่อว่าจะได้พบกับบุคคลที่ชีวิตและร่างกายเหมาะกับการอวตารของพระศรีอาริย์ ลีดบีเธอร์อ้างว่า ได้มองเห็นรัศมีของกฤษณะมูรติ ซึ่งไม่ปรากฏอณูแห่งความเห็นแก่ตัวปะปนอยู่เลย ทางสมาคมฯ จึงได้รับกฤษณะมูรติไปอุปการะและส่งให้เรียนหนังสือที่ประเทศอังกฤษ และเลี้ยงดูฟูมฟักอย่างดี ด้วยหวังว่ากฤษณะมูรติจะกลายเป็นศาสดาองค์ใหม่ของโลก กฤษณะมูรติเป็นเด็กช่างฝัน หลงไหลชื่นชมความงามในธรรมชาติและเครื่องยนต์กลไกต่าง ๆ แต่กลับไม่ค่อยสนใจศึกษาเล่าเรียนในระบบ เขามักจะสอบตกเสมอ ในวัย 34 ปีเขาก็แตกหักกับสมาคมเทวญาณวิทยา เขาปฏิเสธที่จะเป็นคนขององค์กรทางศาสนาใด ไม่ต้องการเป็นศาสดาและไม่ต้องการสาวก ในช่วงปี 2473-2483 เขาได้ร่วมกับเพื่อนสนิทตั้งองค์กร Star Publishing Trust (SPT) ออกแสดงปาฐกถาธรรมและอบรมการทำสมาธิในยุโรป สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลียและอินเดีย และได้ตีพิมพ์หนังสือออกมาจำนวนมาก เริ่มมีผู้คนให้ความเลื่อมใสศรัทธาในตัวกฤษณะมูรติมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงบั้นปลายชีวิตเขาได้เดินทางไปแสดงปาฐกถาธรรมไปทั่วโลก คำสั่งสอนของเขาได้มีการบันทึกแล้วตีพิมพ์เป็นหนังสือกว่า 30 เล่มตีพิมพ์เป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก กฤษณะมูรติเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2529 กฤษณะมูรติเชื่อว่าสัจจะเป็นสิ่งสากล ซึ่งไม่จำเป็นต้องเข้าถึงผ่านทางศาสนา ลัทธิความเชื่อหรือองค์กรใด ๆ แต่มนุษย์ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ด้วยตัวเอง กลับเข้าสู่ตนเองทำจิตใจให้บริสุทธิ์ มนุษย์จะค้นพบสัจจะและเป็นอิสระก็ต่อเมื่อเขาได้เอาชนะกิเลสและความกลัว เขากล่าวว่า "เมื่อใดที่คุณเริ่มเดินตามผู้อื่น คุณก็หยุดการติดตามสัจจะ ไม่มีผู้ใดถือกุญแจแห่งสัจจะไว้ กุญแจนั้นคือตัวคุณเอง"

11 พฤษภาคม พ.ศ. 2443
วันเกิด นายปรีดี พนมยงค์ อดีตนายกฯ 3 สมัย รัฐบุรุษอาวุโสและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในรัชกาลที่ 8 ท่านเกิดที่อำเภอกรุงเก่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และต่อที่โรงเรียนกฎหมายกระทรวงยุติธรรม จากนั้นสอบชิงทุนไปเรียนต่อด้านกฎหมายจนสำเร็จปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยปารีส ในปี 2469 ในช่วงนั้นกรุงปารีสกลายเป็นที่รวมของแนวคิดทฤษฎีทางการเมืองของค่ายต่าง ๆ เดือนกุมภาพันธ์ 2469 ท่านได้ร่วมประชุมกับกลุ่มผู้ที่ต้องการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เดินทางกลับเมืองไทยขณะอายุได้ 26 ปี ถือเป็นคนไทยคนแรกที่จบดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยปารีส เข้ารับราชการเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวงยุติธรรม ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงประดิษฐ์มนูธรรม ท่านเป็นหนึ่งใน คณะราษฎร์ ได้ทำการอภิวัฒน์เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย โดยปราศจากการนองเลือด เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475 จากนั้นได้เข้าร่วมเป็นคณะรัฐมนตรี เป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของไทย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้เข้าร่วม ขบวนการเสรีไทย เพื่อต่อต้านกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ส่งผลให้ไทยไม่ตกเป็นประเทศพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นผู้ผลักดันให้มีการก่อตั้ง มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2477 ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดแห่งแรกของไทย ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่านเป็นผู้ประศาสน์การ (อธิการบดี) คนแรกของมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่ง ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 ในบั้นปลายชีวิตท่านต้องลี้ภัยทางการเมืองไปอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ จีน และย้ายไปฝรั่งเศสกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2526 ต่อมาปี 2543 องค์การยูเนสโก (UNESCO) ได้บรรจุชื่อนายปรีดี พนมยงค์ไว้ใน ปฏิทินบุคคลสำคัญของโลก ในช่วงปี 2543-2544 ท่านเป็นสามัญชนคนหนึ่งที่ได้สร้างคุณูปการให้แก่ชาติบ้านเมืองไว้จำนวนมาก แต่สังคมไทยกลับปฏิบัติต่อท่านต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่ไม่ยกย่องเท่านั้น แต่นายปรีดี พนมยงค์ กลับกลายเป็นบุคคลที่ถูกใส่ร้ายป้ายสีมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไทย

10 พฤษภาคม พ.ศ. 2463
วันเกิด อ. กรุณา กุศลาสัย นักหนังสือพิมพ์และปราชญ์ด้านอินเดียศึกษา เกิดที่ อ. เมืองนครสวรรค์ ในครอบครัวค้าขายที่ร่ำรวย แต่บิดาของท่านถูกจับกุมข้อหาใช้ธนบัตรปลอม ซึ่งได้รับมาจากเจ้าของโรงสี จึงติดคุกและเสียชีวิตในคุก หลังจากบิดาติดคุกไม่นาน มารดาก็ป่วยเป็นวัณโรคและเสียชีวิต ท่านจึงต้องดิ้นรนรับจ้างทำงานสารพัดตั้งแต่เด็ก ขณะอายุ 11-12 ปี ได้พบกับ พระโลกนาถ (Salvatore Cioffi) พระสงฆ์ชาวอิตาเลียน ซึ่งมีโครงการนำภิกษุสามเณรจากประเทศไทย พม่า ศรีลังกา ไปศึกษาที่อินเดีย ท่านเกิดความเลื่อมไส จึงบวชเป็นสามเณรแล้วร่วมจาริกทางเท้าผ่านพม่าสู่อินเดียในปี 2476 ท่านได้ศึกษาภาษาอินเดียจนสอบได้ที่หนึ่งของทั้งประเทศอินเดีย จากนั้นก็ไปที่มหาวิทยาลัยวิศวภารติ ศานตินิเกตัน ของท่าน รพินทรนารถ ฐากูร ได้รับทุนการศึกษาภารตวิทยา และได้รับกำลังใจจากพุทธทาสภิกขุ ในฐานะสหายธรรม เขียนจดหมายติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอ ท่านเริ่มเขียนหนังสือตั้งแต่ยังเป็นสามเณรอยู่ที่อินเดีย ในขณะกำลังศึกษาอยู่ ได้เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นเหตุให้ท่านต้องลาสิกขามาเป็นเพศฆราวาส หลังจากสงครามสงบแล้วจึงเดินทางกลับประเทศไทย ได้งานทำที่สถานทูตอินเดีย จากนั้นออกมาทำงานเป็นบรรณาธิการข่าวต่างประเทศ ของหนังสือพิมพ์รายวัน เสถียรภาพ ในวัยหนุ่มท่านเป็นทั้งนักผจญภัยและนักต่อสู้ เคยติดคุกในฐานะเชลยศึกและนักโทษการเมืองที่เรือนจำบางขวาง ร่วมกับนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญอาทิ กุหลาบ สายประดิษฐ์ จิตร ภูมิศักดิ์ และ อิศรา อมันตกุล เคยเป็นหนึ่งในคณะทูตใต้ดินที่เสี่ยงเข้าไปในประเทศจีน เพื่อสำรวจสถานการณ์ในดินแดนประเทศคอมมิวนิสต์ และพบปะเจรจากับผู้นำของจีนแดง ตามความประสงค์ของ จอมพล ป. พิบูลสงครามในการปูทางเชื่อมสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน ท่านได้แปลผลงานจากต้นฉบับภาษาอินเดียที่สำคัญและเขียนหนังสือไว้จำนวนมาก ได้แก่ คีตาญชลี, มหาภารตยุทธ, ภารตวิทยา : ความรู้เรื่องอินเดียทางวัฒนธรรม, เมฆทูต, พบถิ่นอินเดีย, ชีวิตที่เลือกไม่ได้ ฯลฯ ท่านสมรสกับ อ. เรืองอุไร กุศลาสัย และทำงานเขียนร่วมกันในชื่อ กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย มาจนทุกวันนี้ ท่านได้รับรางวัลศรีบูรพาในปี 2538 และได้รับเลือกให้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ในปี 2546

 

7 พฤษภาคม พ.ศ. 2404
วันเกิด รพินทรนาถ ฐากูร (Rabindranath Tagore) มหากวีผู้ยิ่งใหญ่ชาวอินเดีย เกิดในตระกูลพราหมณ์ที่มั่งคั่งในเมืองกัลกัตตา ท่านเริ่มเขียนบทกวีตอนอายุ 8 ขวบ อายุ 16 ปีหนังสือรวมบทกวีเล่มแรก Bhanushingho (Sun Lion) ได้รับการตีพิมพ์ และเริ่มเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายมาตั้งแต่นั้น ในปี 2421 บิดาก็ส่งท่านไปเรียนกฎหมายที่อังกฤษ กลับอินเดียในปี 2423 หลังจากแต่งงานตอนอายุ 22 ปีท่านก็เริ่มเขียนหนังสืออย่างจริงจัง ท่านเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วอินเดีย และมีโอกาสได้เดินทางยุโรป อเมริกา และเอเชีย ในปี 2464 ท่านก่อตั้ง มหาวิทยาลัยวิศวภารตี (Visva-Bharati University) เพื่อทดลองการเรียนการสอนแบบใหม่ โดยนั่งเรียนและสอนกันใต้ต้นไม้  ท่านมีความสามารถมากมายทั้งนักเขียน ศิลปิน กวี นักดนตรี นักประพันธ์เพลง นักปราชญ์ นักการศึกษา จนกระทั่งชาวอินเดียขนานนามว่า คุรุเทพ ท่านเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม ในปี 2456 จากผลงานเรื่อง คีตาญชลี (Gitanjali) งานเขียนที่มีชื่อเสียงเล่มอื่น ๆ ของท่านได้แก่ หิ่งห้อย (Fierflres), จันทร์เสี้ยว (The Crescent Moon) Ghare Baire (The Home and the World) ทางด้านการเมือง ท่านเป็นคนหนึ่งที่ต่อต้านจักรวรรดินิยม และสนับสนุนชาตินิยมอินเดีย แม้ท่านจะเกิดในวรรณพราหมณ์ซึ่งนับถือพระเจ้า แต่พระเจ้าของท่านมิใช่แค่พระเจ้าในศาสนาฮินดู พระเจ้าของท่านคือธรรมชาติ ท่านใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย แต่ทำงานที่ยิ่งใหญ่ งดงาม และมีคุณค่าต่อมนุษยชาติตราบจนทุกวันนี้ ท่านถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2484

6 พฤษภาคม พ.ศ. 2399
วันเกิด ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (Sigmund Schlomo Freud) แพทย์และนักจิตวิทยาชาวออสเตรีย บิดาแห่ง ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ (Psychoanalysis) เกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมือง Pribor ส่วนหนึ่งของอาณาจักรออสเตรเลีย-ฮังการีในสมัยนั้น ปัจจุบันคือประเทศเชค เข้าเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งเมืองเวียนนา จบแล้วออกมาเปิดคลินิกรักษาโรคประสาทและสมอง จากนั้นก็เริ่มศึกษาจิตไร้สำนึก แล้วนำเสนอทฤษฎีจิตวิเคราะห์ในปี 2433 ฟรอยด์เขียนบทความและหนังสือหลายเล่ม ในปี 2473 เขาได้รับรางวัลเกอเธ่ (Goethe Prize) สามปีต่อมานาซีเยอรมันเริ่มเรืองอำนาจ หนังสือของฟรอยด์ถูกเผา เริ่มกวาดล้างชาวยิว และบุกยึดออสเตรียในเดือนมีนาคม 2481 ฟรอยด์และครอบครัวจึงต้องอพยพไปอยู่ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ฟรอยด์เป็นคนที่สูบซิการ์จัดหมาก เขาจึงเป็นโรคมะเร็งและต้องผ่าตัดกว่า 30 ครั้ง หลังจากอ่านนิยายเรื่อง La Peau de chagrin ของ บัลซัค (Balzac) จบ เขาก็ตัดสินใจฆ่าตัวตายเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2482 ฟรอยด์เชื่อว่าสาเหตุหลักของพฤติกรรมมนุษย์มาจากแรงขับทางเพศ (Sex drive) และสัญชาติญาณในการอยู่รอดหรือจิตไร้สำนึก (Unconscious) ฟรอยด์จำแนกบุคลิกภาพของบุคคลออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ อิด (Id) คือจิตไร้สำนึก อีโก (Ego) จิตสำนึกหรือเหตุผล และ ซูเปอร์อีโก (Super Ego) คือส่วนที่เป็นมโนธรรมสำนึก นอกจากนี้เขายังแบ่งขั้นตอนพัฒนาการบุคลิกภาพของมนุษย์ออกเป็น 5 ขั้น คือขั้นปาก (oral stage) ขั้นทวารหนัก (anal stage) ขั้นอวัยวะเพศ (phallic or oedipal stage) ขั้นแฝง (latency stage) และขั้นสนใจเพศตรงข้าม (genital stage) ทฤษฎีของเขาแม้จะไม่ได้รับการยอมรับในระยะแรก แต่ต่อมาเริ่มมีการศึกษาและนำมาประยุกต์ใช้และอธิบายทฤษฎีทางสังคมได้ ความคิดและผลงานของฟรอยด์มีอิทธิพลอย่างมาก ทั้งต่องานวรรณกรรม โดยเฉพาะ ฟรานซ์ คาฟกา (Franz Kafka) ภาพยนตร์ ลัทธิมาร์กซิสต์และเฟมินิสต์ วรรณคดีวิเคราะห์ ปรัชญาและจิตวิทยา นับว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20