Sarakadee สารคดี

· หน้าแรก
· เข้าสู่ระบบ
· เผยแพร่ข่าวสาร
· กระดานข่าว
· ค้นหา
· ติดต่อเรา
· นิตยสาร สารคดี ฉบับที่ 227 - ปัจจุบัน
· นิตยสาร สารคดี
ฉบับที่ 166 - 226
· โลกรายเดือน

108 ซองคำถาม
ทำไมฉี่แล้วตัวสั่น ???

ขอถามแทนลูกสาวว่า ทำไมเวลาแกปัสสาวะเสร็จแล้วบางครั้งแกตัวสั่น แต่เป็นความรู้สึกเพียงเล็กน้อย ทว่าทุกครั้งที่แกมีความรู้สึกแบบนี้แกจะถามดิฉันทุกครั้ง

อ่านต่อ

วิทยาศาสตร์ในข่าว&เรื่องราวรอบตัว

ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ

เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์เปลือกหอย (1)

bike is all around

เสือจุ่น

แรงบันดาลใจเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ กุล ปัญญาวงศ์

ยัติภังค์

ยังมีที่ว่างรอให้เติมเต็ม

I Dreamed a Dream - ฉันฝันว่าฉันฝัน

ล้อมกรอบ ศรัทธาและเงินตราในโลกธุรกิจพระเครื่อง

หน้า: 1/4
(497 คำในบทความ)
(2200 ครั้ง)

จากช่างซ่อมนาฬิกามาเป็นเซียนพระ
เฮียบิ ท่าพระจันทร์

เฮียบิ ท่าพระจันทร์ เป็นหนึ่งในเซียนพระที่คนในวงการให้การยอมรับนับถืออย่างกว้างขวาง เขาเริ่มต้นการงานในชีวิตด้วยการเป็นช่างซ่อมนาฬิกา จนเมื่อเข้าเป็นทหารเกณฑ์เมื่ออายุราว ๒๑ จึงได้เริ่มสนใจพระเครื่อง โดยหลังจากปลดทหารกลับมาเป็นช่างซ่อมนาฬิกาอยู่แถววงเวียนเล็ก ก็พาตัวเองเข้าไปคลุกคลีอยู่ในวงการพระเครื่องอย่างจริงจัง เฮียบิใช้เวลาสั่งสมประสบการณ์จากสนามจริงนานหลายสิบปีกระทั่งมีความเชี่ยวชาญเรื่องพระเครื่องอยู่ในระดับแถวหน้า

“สนามพระสมัยก่อนมันก็เป็นเหมือนที่ชุมนุมของคนเล่นพระ มานั่งออๆ กันอยู่เป็นกลุ่มๆ แผงร้านค้าก็กระจายกันอยู่ตรงโน้นตรงนี้ ผู้ชายเยอะ ผู้หญิงแทบจะไม่มีเลย ส่วนใหญ่มีพระอยู่กับตัว เช่ามาก็ใส่กระเป๋าไว้ เจอเพื่อนฝูงก็เอามาแลกกันดู สมัยก่อนยังไม่มีกล่องพระ ก็เอาพระใส่ในกล่องบรู๊กแลกซ์ (ยาถ่ายพยาธิ) กล่องเล็กๆ เอาฟองน้ำมาติดเอง บางทีพระสมเด็จเราก็ต้องใช้กล่องอย่างนี้ ตอนหลังๆ ก็เริ่มเปลี่ยนมาใช้กระเป๋าหนีบ ต่อมาก็เป็นกล่องสแตนเลส ทุกวันนี้มีอุปกรณ์พระเครื่องเยอะมาก

“สมัยนั้นผู้ใหญ่ใจดี อาจารย์ต่างๆ เวลาเขามีพระสมเด็จ มีพระดีๆ เขาจะเอามาให้เราดู ยื่นให้ดูเลย ‘เอ้า บิ มึงดูเลยเนี่ย’ อย่างนี้ เราก็มานั่งดู นั่งพิจารณาไป พยายามจำพิมพ์ให้ได้ แล้วก็มาดูเนื้อ เวลาดูพระซ่อม เฮียจ้ำ สะพานควาย เขาเป็นคนสอนเราเองว่า ถ้าจะดูว่าเป็นพระซ่อมหรือเปล่าให้ตะแคงดูเงา พระที่ซ่อมกับไม่ซ่อม เงามันจะต่างกัน ถ้าซ่อมมันจะมีเส้นเงา นี่คือการดูด้วยตาเปล่า เรียกว่า เล่นแสง คือตะแคงเล่นแสง จากนั้นก็เข้ากล้องส่องให้ละเอียดเลยทีนี้ เน้นเป็นจุดๆ ไป ถ้าใช่ก็จับ (ตกลงซื้อ) เลย สมัยนั้นมีผู้รู้ มีอาจารย์เยอะ เขาสอนโดยไม่ปิดบัง ต้องดูอย่างนี้ๆ เราก็ค่อยๆ เรียนรู้ไป เรียนรู้จากคนอื่นเยอะ สมัยก่อนก็แค่ดูพิมพ์ดูเนื้อ รูปที่ลงในหนังสือรุ่นเก่าๆ ก็เป็นรูปขาวดำ ไม่ชัดเท่าไร สมัยนี้มีหนังสือที่ลงรูปถ่ายชัดเจน พิมพ์สี่สี ช่วยให้ดูง่ายขึ้น เรียนรู้ได้ง่ายขึ้นเยอะ

“กว่าจะเชี่ยวชาญก็ต้องผ่านอะไรมามาก พลาดไปก็หลายครั้ง พระเก๊นี่โดนกันทุกคน เมื่อก่อนนี้มีเป็นกองเลย โดนมาก็ซุกๆ ไว้ ถือว่าพลาดเป็นครู เขาเรียก ‘องค์ครู’ ประมาทเมื่อไรเสร็จทุกที ต้องใจเย็นๆ รีบร้อนไม่ได้

“เดี๋ยวนี้งานประกวดพระจัดบ่อยเกินไป เห็นโบรชัวร์มาเมื่อไรก็บอกว่าการกุศล คนในวงการนี้พอบอกว่าเป็นการกุศลก็ไปช่วยอยู่แล้ว ตัวเราไม่ค่อยได้ไป คนในวงการเขาก็ว่า ไม่ไปช่วยงานเลย เพราะงั้นนานๆ ทีก็ไปให้เห็นหน้าหน่อย ไม่งั้นคนจะลืม ไปเจอเพื่อนฝูง บรรยากาศเก่าๆ

“วันๆ มีคนเอาพระมาให้ดูเยอะมาก ถ้าแท้ก็บอกได้ว่าแท้ แต่ถ้าเก๊ เราจะไปบอกตรงๆ ว่าเก๊ไม่ได้ เพราะอาจจะโดนคนที่ขายพระองค์นี้มาเล่นงานเอาได้ ก็ไม่รู้จะพูดอย่างไร ต้องหาทางเลี่ยงให้ดี เลี่ยงให้สวย เช่น ดูน่าจะดีนะ เข้าท่านะ หรือไม่งั้นก็ ลองไปให้หลายๆ คนดูหน่อย ชุดนี้ผมไม่ถนัด บางคนก็อยากให้เราพูดให้ชัดว่าเก๊ ซึ่งเราพูดไม่ได้ คนที่เอาพระมาให้ดูต้องรู้เอาเอง อย่างคุณเอาของมาแล้วผมไม่ซื้อคุณเนี่ย คุณต้องพิจารณาเองแล้ว หรือไม่งั้นคุณอาจจะลองเอาไปให้หลายๆ คนดู ถ้าเขาไม่ซื้อก็พิจารณาเอาก็แล้วกัน แต่เราจะไปบอกเขาตรงๆ ไม่ได้ เดี๋ยวมากเรื่อง

“การจะอยู่ในวงการได้ มันขึ้นอยู่กับว่าเราทำตัวอย่างไร ถ้าเราไปเอารัดเอาเปรียบเพื่อนฝูง เขาคงไม่คบ คล้ายๆ น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า ถ้าใครโกงนี่ ไปเร็วมาก แป๊บเดียวรู้กันหมด บางคนพอถูกจับได้ก็หายไปจากวงการเลย ไม่กล้าเข้ามาอีก คล้ายๆ ว่าละอายใจ จริงๆ แล้วพลาดครั้งหนึ่งกลับมาแก้ตัวใหม่อาจดีขึ้นได้ แต่บางคนไม่ปรับปรุงตัว ครั้งแรกพลาด ทำไม่ดี เขายังให้อภัย ครั้งที่ ๒ ก็หยวนๆ พอครั้งที่ ๓ เรียบร้อยเลย เราอยู่ในวงการ ต้องเล่นให้มีศักดิ์ศรี เล่นระดับแท้ๆ อย่าไปซี้ซั้ว อย่าต้มตุ๋นคนอื่น จะอยู่ได้ อันไหนซื้อมาแล้วยังขายไม่ออกก็เก็บไว้ก่อน เดี๋ยวก็ขายได้ ถ้าเป็นของแท้ ยังไงก็ขายได้”

หน้าถัดไป (2/4)