" /> วศินบุรี ศิลปิน เมืองศิลปะ - สารคดี.คอม [ Sarakadee Magazine ]

วศินบุรี ศิลปิน เมืองศิลปะ

กรกฎาคม 2, 2019 
0


โดย กลุ่มกำแชะ
ผลงานจากค่ายสารคดี ครั้งที่ 15

“คนสวยโพธาราม คนงามบ้านโป่ง เมืองโอ่งมังกร วัดขนอนหนังใหญ่ ตื่นใจถ้ำงาม ตลาดน้ำดำเนินสะดวก เพลินค้างคาวร้อยล้าน ย่านยี่สกปลาดี” ตัวหนังสือที่สร้างขึ้นมีสนิมเกาะเกรอะกรัง ที่แกลเลอรีโรงงานเซรามิก เถ้า ฮง ไถ่ จากความตั้งใจของวศินบุรี สุพานิชวรภาชน์ หรือติ้ว ผู้รังสรรค์ผลงานผ่านรูปแบบศิลปะร่วมสมัย ด้วยมุมมองของกาลเวลาผ่านตัวอักษร

วศินบุรีเป็นเจ้าของโรงงานเซรามิก เถ้า ฮง ไถ่ รุ่นที่ 3 ของตระกูลสุพานิชวรภาชน์ และยังเป็นผู้ริเริ่มเทศกาลศิลปะ “ปกติศิลป์” ซึ่งปรากฏตามที่ต่างๆ ในชุมชน สร้างชื่อเสียงให้จังหวัดราชบุรี จนได้รับการขนานนามว่า “ราชบุรีเมืองแห่งศิลปะ”

การที่เขาได้รังสรรค์ผลงานออกมามากมาย ไม่ว่าจะเป็น “เด็กดิน” ประติมากรรมไฟเบอร์กลาสขนาดใหญ่ที่อยู่หน้าตลาดโบราณริมแม่น้ำแม่กลอง “หมาน้อยลายจุด” ที่เป็นจุดเด่นของจังหวัดราชบุรีในตอนนี้

งานศิลปะของวศินบุรียังเปิดโอกาสให้คนในชุมชนได้มีส่วนร่วมสร้าง ดังที่วศินบุรีกล่าวว่า “ศิลปะแทนที่จะเป็นผลงานของศิลปินคนเดียว ควรจะเป็นงานของคนในราชบุรีด้วย”

โดยเป้าหมายหลักของงานเทศกาลศิลปะนี้เพื่อต้องการให้ศิลปะเป็นตัวเชื่อมความทรงจำของคนในชุมชนเพื่อเก็บความทรงจำที่มีร่วมกันภายในชุมชน ทำให้เกิดความใกล้ชิดระหว่างศิลปะกับคนในพื้นที่ หลายครั้งที่งานศิลปะเข้าไปอยู่ในร้านต่างๆ ของชุมชน ทำให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างกัน

แต่เขาอาจไม่สามารถทำให้ทุกคนในชุมชนเข้าใจและชอบในสิ่งที่เขาทำได้ ทว่าเราทำอย่างต่อเนื่องและหลากหลายสักวันเขาอาจเจอสิ่งที่ตัวเองน่าจะชอบและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ

“ผมแค่ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ ทำให้ศิลปะที่ผมชอบมีตัวตนขึ้นมาแค่นั้นเอง”

เขาเล่าต่อว่า งานศิลปะของเขาไม่ได้ต้องการตอบโจทย์คนทั้งจังหวัด พร้อมย้ำว่า สิ่งเหล่านี้อาจก่อประโยชน์หรือสามารถทำให้ใครบางคนเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างสรรค์ศิลปะขึ้นมาได้

แม้ผลงานของเขาจะสร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัดราชบุรี แต่ก็ไม่อาจหนีข้อกังขาของคนราชบุรีส่วนหนึ่งได้ ชาวบ้านบางคนอาจคิดว่า “เด็กดิน” เป็นเพียงกองขยะขนาดใหญ่ชิ้นหนึ่งริมแม่น้ำแม่กลอง แต่วศินบุรีก็ยังมั่นใจในความเชื่อว่า “ศิลปะจะเป็นตัวเชื่อมให้คนเข้าใจถึงคุณค่าในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ในชุมชนชัดเจนมากยิ่งขึ้น จุดนี้จะเป็นเรื่องหลักในการทำงานต่อๆ ไปของพวกเรา”

วศินบุรีกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

เรื่องและภาพ : กำแชะ ผลงานจากค่ายสารคดีครั้งที่ 15 ประติมากรรมหมาน้อยลายจุด รูปปั้นคนนั่งริมน้ำ และเซรามิกริมถนน สามสิ่งสร้างความตื่นเต้น ชวนให้พวกเราที่เพิ่งตื่นจากการงีบหลับราวกว่า 2 ชั่วโมง ชี้นิ้วไปยังประติมากรรมแปลกตารอบพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี พูดคุยจอแจถึงสิ่งที่ได้พบเป็นครั้งแรก 
ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต ในโลกสมัยใหม่ที่ชอบหยิบจับเอา “ทุนทางวัฒนธรรม” มาแปลงกายเป็นสินค้าหารายได้ ต้นทุนอย่างหนึ่งที่มักถูกขุดขึ้นมาใช้เสมอ คืองานช่างโบราณ หรือศิลปะประเพณี แต่สำหรับเมืองไทยก็มีข้อแม้พิเศษเพิ่มเติมอีกว่า ต้องไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา เพราะจะ “เป็นเรื่องเป็นราว” กันใหญ่โต
เวลาไปวัดของคนมอญแถวพระประแดง, เกาะเกร็ด, ปทุมธานี หรือตามริมลำน้ำแม่กลอง แถบ อ. บ้านโป่ง โพธาราม จ.ราชบุรี หลายคนมักสังเกตเห็น เสาต้นหนึ่งปักอยู่ มองขึ้นไปบนยอดเสา จะเห็นรูปตัวหงส์ ตั้งเด่นเป็นสง่า ที่ในวัดมอญต้องมีเสาหงส์ก็เพราะคนมอญเชื่อว่า


ผู้ดูแล และลงข้อมูลประจำเวบไซต์ sarakadee.com








ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

เรื่องและภาพ : กำแชะ ผลงานจากค่ายสารคดีครั้งที่ 15 ประติมากรรมหมาน้อยลายจุด รูปปั้นคนนั่งริมน้ำ และเซรามิกริมถนน สามสิ่งสร้างความตื่นเต้น ชวนให้พวกเราที่เพิ่งตื่นจากการงีบหลับราวกว่า 2 ชั่วโมง ชี้นิ้วไปยังประติมากรรมแปลกตารอบพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี พูดคุยจอแจถึงสิ่งที่ได้พบเป็นครั้งแรก 
ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต ในโลกสมัยใหม่ที่ชอบหยิบจับเอา “ทุนทางวัฒนธรรม” มาแปลงกายเป็นสินค้าหารายได้ ต้นทุนอย่างหนึ่งที่มักถูกขุดขึ้นมาใช้เสมอ คืองานช่างโบราณ หรือศิลปะประเพณี แต่สำหรับเมืองไทยก็มีข้อแม้พิเศษเพิ่มเติมอีกว่า ต้องไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา เพราะจะ “เป็นเรื่องเป็นราว” กันใหญ่โต
เวลาไปวัดของคนมอญแถวพระประแดง, เกาะเกร็ด, ปทุมธานี หรือตามริมลำน้ำแม่กลอง แถบ อ. บ้านโป่ง โพธาราม จ.ราชบุรี หลายคนมักสังเกตเห็น เสาต้นหนึ่งปักอยู่ มองขึ้นไปบนยอดเสา จะเห็นรูปตัวหงส์ ตั้งเด่นเป็นสง่า ที่ในวัดมอญต้องมีเสาหงส์ก็เพราะคนมอญเชื่อว่า