///………..เรื่องเล่า เคล้ากลิ่นชา……../////

พฤศจิกายน 18, 2013 
0


เรื่อง : นางสาวปาริสุทธิ์ สัมมา
ภาพ : ช่างภาพ นายธนัตถ์ เจริญผล
งานค่ายสารคดี ครั้งที่ 9

ที่มุมนึงของชุมชนคลองสาน มีร้านชาร้านเก่าแก่ร้านหนึ่ง เมื่อเราก้าวเข้าไป เราก็ได้พบกับคุณยายคนนี้ พร้อมถังสังกะสีมากมายที่บรรจุใบชาคุณภาพที่นำเข้าจากประเทศจีน
คุณยายเล่าว่าร้านนี้มีความเก่าแก่มาก อุปกรณ์ที่ใช้เป็นของโบราณเช่นเดียวกับตาชั้งตัวนี้ ชาที่นี่มีตั้งแต่คุณภาพธรรมดาจนไปถึงคุณภาพสูงที่ร้านค้าในสมัยทุนนิยมหลายที่นำไปแปรรูปเพิ่มมูลค่าจนกลายเป็นชาสำเร็จรูปชื่อดังในสมัยนี้

พี่คนนี้ได้แสดงให้ดูถึงใบชาที่ก่อนผ่านการอบ และอบแล้วว่ามีสีต่างกันอย่างไร โดยรสชาติที่ชาที่อบแล้วจะมีรสกลมกล่อมและหอมนุ่มกว่า

ใบชาที่ได้จะนำมาใส่น้ำร้อน กะเวลาให้พอเหมาะจนใบชาเปื่อยยุ้ยพอดี

“จะมีอะไรที่จะทำให้คนติดใจได้?”

ย่ำฝีเท้าไปตามทางที่สองข้างทางสร้างด้วยสิ่งก่อสร้างที่บอกความต่างในยุคสมัยตั้งแต่อาคารบ้านเรือนคอนกรีตที่สูงตระหง่านตา ไปจนถึงบ้านไม้เก่าแก่โบราณอายุนับร้อยปีตั้งอยู่ในระแวกเดียวกัน ราวจะบอกเล่าถึงเรื่องราวความเป็นมาที่ช้านานของหมู่บ้านในระแวกแห่งนี้

ในเขตฝั่งธนบุรี เพียงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาเมื่อลงจากสะพาน….. ขับรถต่อไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร จะพบกับทางแยกประปรายทางซ้ายมือ เป็นทางเข้าสู่ชุมชนเก่าแก่คู่จังหวัดธนบุรีในอดีตกาล

คุณป้าท่านหนึ่งซึ่งกำลังจัดแจงของอยู่ภายในร้าน กลิ่นหอมที่โชยมาแตะจมูก ชวนให้คนไม่คุ้นถิ่นสองคนที่ผ่านมาต้องหันกลับตามไปยังที่มาของกลิ่นนั้น

“กลิ่นชา”

กลิ่นของใบชาร้านนี้ยวนใจเกินกว่าจะเดินผ่านไปเฉยๆ และเมื่อเป็นดังเช่นนั้น บทสนทนาสั้นๆจึงเกิดขึ้น ระหว่างผู้มาเยือนสองคนกับคุณป้าที่ท่าทางใจดีและเอื้อไมตรีในร้านชาแห่งนี้

การสนทนากับคุณป้าเป็นไปด้วยบรรยากาศสบายๆ เคล้ากลิ่นใบชาที่ลอยคลุ้งมาจนทั่วทุกช่องว่างภายในร้าน คุณป้า