เรื่องเด่นประจำ สารคดี ฉบับที่ 388

มิถุนายน 28, 2017 
1


388special1

Khon Thai 4.0 คนไทยยุคโอกาสสร้างตัวบนโลกออนไลน์

ปี ๒๕๕๙ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ประกาศโมเดลพัฒนาเศรษฐกิจที่เรียกว่าไทยแลนด์ ๔.๐ (Thailand 4.0) ซึ่งมาพร้อมกับแนวคิดการพัฒนาพลเมืองให้กลายเป็นคนไทย ๔.๐ ที่ถูกนิยามว่าใช้เทคโนโลยีช่วยให้ทำงานน้อยลง แต่ได้ผลผลิตมากขึ้นเมื่อเทียบกับที่ผ่านมา

หากในยุคที่มีอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงกระจายทั่วประเทศ และประชากรไทยกว่าครึ่งเข้าถึงโลกออนไลน์และโซเชียลมีเดีย มีคนไทยจำนวนมากที่ผันตัวเองเข้ากับยุคสมัยอย่างทันท่วงที เปลี่ยนแปรให้ช่องทางการสื่อสารใหม่กลายเป็นช่องทางของอาชีพที่เราคาดไม่ถึงอยู่ก่อนแล้ว

ไม่ต้องรู้โปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ ไม่ต้องชำนาญการด้านซอฟต์แวร์ หรือเป็นคนทำงานสายไอที หลายคนก็กลายเป็นคนดังบนโลกออนไลน์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ด้วยการใช้ทักษะในโซเชียลมีเดีย บวกความกล้าและความคิดสร้างสรรค์

สารคดี พาไปรู้จักกับบางผู้คนที่โด่งดังในโลกออนไลน์ที่มีคำเรียกแตกต่างกันไป บ้างเป็นเน็ตไอดอล อินฟลูเอนเซอร์ ยูทูบเบอร์ เกมแคสเตอร์ ฯลฯ ซึ่งอาจทำให้นิยามความหมายของคำว่าอาชีพที่มีไม่กี่อย่างในอดีตนั้นเปลี่ยนไป

388special2

เก้ง ผู้แต้มชีวิตให้ผืนป่า

เรื่องราวของสัตว์ป่าน่ารักที่หลายคนมักเข้าใจผิดว่าเป็นกวางตัวเล็ก

แท้จริงแล้วมันมีชื่อเรียกว่า “เก้ง” ฝรั่งเรียก Barking deer เพราะเอกลักษณ์เสียงร้องที่คล้ายสุนัขเห่า

ณรงค์ สุวรรณรงค์ นักถ่ายภาพสัตว์ป่า ตามติดชีวิตของเก้งจากป่าดงลึกถึงทุ่งหญ้าในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ถ่ายทอดอิริยาบถและพฤติกรรมอิสระท่ามกลางธรรมชาติด้วยภาพถ่ายอันงดงามและบทความอันน่าประทับใจ

การพบเห็นเก้งอาจไม่ใช่เรื่องยากเมื่อเทียบกับสัตว์ป่าหายากชนิดอื่น ๆ

แต่ถามว่าเรารู้จักชีวิตของเก้งดีแค่ไหน

สารคดีสั้น ๆ ในรูปแบบ short doc นี้มีคำตอบ

ภัควดี วีระภาสพงษ์ แม้จะเป็นประเทศโลกที่ ๓ แต่เม็กซิโกก็เช่นเดียวกับประเทศประชาธิปไตยส่วนใหญ่ที่มีการกระจายอำนาจการปกครองท้องถิ่นอย่างมาก ทว่ากรุงเม็กซิโกซิตีกลับตรงกันข้าม เนื่องจากรัฐธรรมนูญกำหนดให้เมืองหลวงต้องอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลกลางซึ่งก้าวก่ายการปกครองท้องถิ่นของเม็กซิโกซิตีได้มากกว่า เช่น เป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายในการคัดเลือกผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ขณะตำรวจรัฐอื่น ๆ อยู่ภายใต้การกำกับโดยตรงของผู้ว่าการรัฐซึ่งมาจากการเลือกตั้ง ชาวเม็กซิโกซิตีใช้เวลาหลายทศวรรษเรียกร้องความเป็นอิสระจากรัฐบาลกลาง เพิ่งปีนี้เองที่มีการผ่านกฎหมายให้อิสระในระดับหนึ่งแก่นครหลวงที่มีประชากร ๙ ล้านคน
งานเขียนจากคอร์สเขียนสารคดีกับมืออาชีพ ปิยวิทย์ ปทุมานนท์ “ดีจังเลยเนอะได้ไปทำงานบนเรือท่องเที่ยว เงินก็ดี ได้เที่ยวฟรี แถมยังได้ฝึกภาษาอีกด้วย” นี่คือคำพูดของหลายๆ คนที่บอกกับผมเมื่อรู้ว่าผมเคยไปทำงานเป็นลูกเรือบนเรือสำราญที่ล่องอยู่แถบอะแลสกา (Alaska) คำพูดนี้สะท้อนให้เห็นว่าภาพที่คนส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อเห็นคนไปทำงานบนเรือสำราญในต่างประเทศนั้นสวยหรูดูดีไปหมด ที่เป็นเช่นนี้อาจเป็นเพราะคำโฆษณาของบริษัทตัวแทนจัดหางานที่ต้องการดึงดูดคนให้ไปทำงานด้วย หรืออาจมาจากคำบอกเล่าของคนที่ไปทำงานบนเรือที่กลับมาพูดถึงแต่ด้านที่ดีๆ ของที่นั้น แต่
พรไพลิน จิระอดุลย์วงค์ งานเขียนจากคอร์สเขียนสารคดีกับมืออาชีพ “สมัยก่อนก็ส่งของอยู่สำเพ็ง อยู่จักรวรรดิ ส่งเสื้อผ้า ถ้วยชาม เครื่องเคลือบ กระทะ กะละมัง ส่งไปทุกจังหวัด ก็เราเป็นลูกจ้างเขา...” น้ำเสียงเล่าเรื่องราวอย่างง่ายๆ ถึงอาชีพในสมัยเด็กถูกบอกเล่าผ่านชายชราที่บัดนี้มีผมขาวแกมดำแตกต่างจากเมื่อ 20



ผู้ดูแล และลงข้อมูลประจำเวบไซต์ sarakadee.com








ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

ภัควดี วีระภาสพงษ์ แม้จะเป็นประเทศโลกที่ ๓ แต่เม็กซิโกก็เช่นเดียวกับประเทศประชาธิปไตยส่วนใหญ่ที่มีการกระจายอำนาจการปกครองท้องถิ่นอย่างมาก ทว่ากรุงเม็กซิโกซิตีกลับตรงกันข้าม เนื่องจากรัฐธรรมนูญกำหนดให้เมืองหลวงต้องอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลกลางซึ่งก้าวก่ายการปกครองท้องถิ่นของเม็กซิโกซิตีได้มากกว่า เช่น เป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายในการคัดเลือกผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ขณะตำรวจรัฐอื่น ๆ อยู่ภายใต้การกำกับโดยตรงของผู้ว่าการรัฐซึ่งมาจากการเลือกตั้ง ชาวเม็กซิโกซิตีใช้เวลาหลายทศวรรษเรียกร้องความเป็นอิสระจากรัฐบาลกลาง เพิ่งปีนี้เองที่มีการผ่านกฎหมายให้อิสระในระดับหนึ่งแก่นครหลวงที่มีประชากร ๙ ล้านคน
งานเขียนจากคอร์สเขียนสารคดีกับมืออาชีพ ปิยวิทย์ ปทุมานนท์ “ดีจังเลยเนอะได้ไปทำงานบนเรือท่องเที่ยว เงินก็ดี ได้เที่ยวฟรี แถมยังได้ฝึกภาษาอีกด้วย” นี่คือคำพูดของหลายๆ คนที่บอกกับผมเมื่อรู้ว่าผมเคยไปทำงานเป็นลูกเรือบนเรือสำราญที่ล่องอยู่แถบอะแลสกา (Alaska) คำพูดนี้สะท้อนให้เห็นว่าภาพที่คนส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อเห็นคนไปทำงานบนเรือสำราญในต่างประเทศนั้นสวยหรูดูดีไปหมด ที่เป็นเช่นนี้อาจเป็นเพราะคำโฆษณาของบริษัทตัวแทนจัดหางานที่ต้องการดึงดูดคนให้ไปทำงานด้วย หรืออาจมาจากคำบอกเล่าของคนที่ไปทำงานบนเรือที่กลับมาพูดถึงแต่ด้านที่ดีๆ ของที่นั้น แต่
พรไพลิน จิระอดุลย์วงค์ งานเขียนจากคอร์สเขียนสารคดีกับมืออาชีพ “สมัยก่อนก็ส่งของอยู่สำเพ็ง อยู่จักรวรรดิ ส่งเสื้อผ้า ถ้วยชาม เครื่องเคลือบ กระทะ กะละมัง ส่งไปทุกจังหวัด ก็เราเป็นลูกจ้างเขา...” น้ำเสียงเล่าเรื่องราวอย่างง่ายๆ ถึงอาชีพในสมัยเด็กถูกบอกเล่าผ่านชายชราที่บัดนี้มีผมขาวแกมดำแตกต่างจากเมื่อ 20