" /> งาน(เขียน)งามพร้อมสรรพด้วยสรรพนาม - สารคดี.คอม [ Sarakadee Magazine ]

งาน(เขียน)งามพร้อมสรรพด้วยสรรพนาม

กุมภาพันธ์ 25, 2019 
0


วิชาสารคดี ๑๐๑ ศาสตร์ ศิลป์ เคล็ดวิธี ว่าด้วยการเขียนสารคดี

ภาษาไทยมีสรรพนามหลากหลายให้เลือกใช้ แง่งามง่ายๆ เกิดขึ้นได้ทันทีเพียงแค่เรารู้จักเลือกสรรสรรพนามมาใช้ให้หลากหลาย

“…ลุงไม้ไทยร้านขายของชำ เมียชื่อไม้งาม ลูกชื่อไม้ดี ขายของมานับสิบปี ไม่เคยสักทีจะขายตัวขายใจ ก็เลยไม่รวย ได้แต่ขายกล้วยขายไข่ กะปิ ปลาร้า น้ำปลา พริกไทย ไม่ใกล้ไม่ไกลจากดิพาร์ทเมนต์สโตร์”

จากบทเพลง “ลุงไม้ไทย” ของ หงา คาราวาน หากนำเรื่องราวชีวิตของลุงไม้ไทยมาเล่าในแบบเรื่องเล่าร้อยแก้ว คงต้องเอ่ยชื่อลุงไม้ไทยหลายครั้ง

ลุงไม้ไทยเป็นเจ้าของร้านชำ / ลุงไม้ไทยมีเมียชื่อไม้งาม / ลูกลุงไม้ไทยชื่อไม้ดี / ลุงไม้ไทยขายของมานับสิบปีแต่ไม่เคยขายเสียง / ร้านชำของลุงไม้ไทยขายกล้วย ไข่ กะปิ ปลาร้า ฯลฯ

การออกชื่อตัวละคร หรือแหล่งข้อมูลซ้ำๆ ไม่ถึงกับเป็นข้อต้องห้ามหรือเป็นความผิดในงานเขียนสารคดี แต่จะให้ความรู้สึกรื่นรมย์และลื่นไหลในการอ่านมากกว่า หากผู้อ่านได้สนุกไปกับสรรพนามอันหลากหลายที่ผู้เขียนหลากคำนำมาใช้

เมื่อแนะนำลุงไม้ไทยให้ผู้อ่านรู้จักแล้ว การกล่าวถึงลุงไม้ไทยในครั้งต่อๆ ไป ผู้เขียนอาจใช้คำว่า ลุง แก เขา ชายเจ้าของร้านชำ สามีของไม้ดี พ่อไม้งาม ชายผู้ไม่เคยขายสิทธิ์ขายเสียง ฯลฯ แทนการเรียกชื่อลุงไม้ไทยซ้ำๆ

หากแหล่งข้อมูลเป็นผู้หญิงก็อาจแทนด้วยสรรพนามว่า เธอ นาง หล่อน แก หญิงสาว ผู้เป็น …

หรือกับแหล่งข้อมูลที่เป็นเด็ก ก็สามารถใช้แทนด้วยคำว่า เด็กชาย เด็กหญิง เด็กน้อย เจ้าหนู เจ้าเปี๊ยก …

เหล่านี้เป็นสรรพนามที่ใช้กับบุรุษที่ ๓

สรพนามบุรุษที่ ๒ ก็หลากไปได้หลายคำเช่นกัน คุณ แก สู เจ้า ใต้เท้า ท่าน …

เช่นเดียวกับการแทนตัวเอง สรรพนามบุรุษที่ ๑ ก็มีหลากหลายคำให้เลือกใช้ ฉัน กู ข้า กัน ข้าพเจ้า

เมื่อผู้เขียนรู้จักหยิบใช้คำสรรพนามได้อย่างหลากหลาย ผลที่เกิดขึ้นแน่คือเลี่ยงพ้นความจำเจจากการเรียกชื่อคนซ้ำๆ

การได้คิดหาคำมาหลากคำเพิ่มความท้าทายให้คนเขียนขวยขวานสรรคำ และผู้อ่านได้เจอคำใหม่ๆ ไม่ซ้ำคำซ้ำความ

เสน่ห์ง่ายๆ แม้แต่นักเขียนหัดใหม่ก็ทำได้หากได้ใส่ใจ

“ตอนผมติดทหาร แม่ผมร้องให้ เพราะไม่มีคนทำนา” อดีตทหารบกเหล่าปืนใหญ่ เล่าถึงช่วงอดีตและความภูมิใจครั้งหนึ่งในชีวิตลูกผู้ชายที่ได้รับใช้ชาติ และทางบ้านขาดเสาหลัก ลูกชายคนโตอย่างเขา จำต้องยอมทิ้งเกียรติภูมิไว้ในความทรงจำ ผันหน้ากลับเข้าสู่ผืนนา แต่ปัญหาฝนแล้งทำให้ต้องคิดหนัก

จาก Security Guard เกียรติยศไร้ดาว
(… วันวิสาข์ พิมโสดา นักเขียนค่ายสารคดี รุ่นที่ ๑๓)


veeวีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง

นักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร สารคดี ที่มีผลงานตีพิมพ์ทั้งในนิตยสาร และตีพิมพ์รวมแล่มมากมาย อาทิ แผ่นดินนี้ที่อีกฟากเขา และแสงใต้ในเงามรสุม และ อีสานบ้านเฮา

ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต หลังจากราชอาณาจักรสยามใช้ธงช้างเผือกบนพื้นแดงเป็น “ธงชาติ” มาได้ราว ๖๐ ปี คือตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ ผ่านรัชสมัยพระปิยมหาราช รัชกาลที่ ๕ มาจนถึงแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต จากธงแดงที่ว่าใช้ชักเป็นสัญลักษณ์ของเรือค้าขายจากกรุงสยามมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ตำนานเล่าต่อมาว่าในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อรัชกาลที่ ๒ ทรงส่งเรือสำเภาของหลวงไปซื้อสินค้าที่เกาะสิงคโปร์ เรือนั้นยังคงชักธงแดงตามประเพณีที่เคยมีมา ปรากฏว่าเจ้าเมืองสิงคโปร์ฝากความผ่านกัปตันมาแจ้งว่า เรือสินค้าของชวาหรือมลายูล้วนชักธงแดงเหมือนๆ กันทั้งนั้น จึงอยากขอให้มี “สัญลักษณ์”
เรื่องและภาพ : กลุ่มสัมผัส ผลงานจากค่ายสารคดี ครั้งที่ 15 ตลาดเก่าโคยกี๊ หรือตลาดริมน้ำ เป็นภาษาแต้จิ๋ว ตลาดแห่งนี้ตั้งติดกับแม่น้ำแม่กลองอยู่บนถนนวรเดช มีความยาวกว่า 1 กิโลเมตร คุณกันตินันท์ จิรพุฒินันท์


ผู้ดูแล และลงข้อมูลประจำเวบไซต์ sarakadee.com








ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต หลังจากราชอาณาจักรสยามใช้ธงช้างเผือกบนพื้นแดงเป็น “ธงชาติ” มาได้ราว ๖๐ ปี คือตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ ผ่านรัชสมัยพระปิยมหาราช รัชกาลที่ ๕ มาจนถึงแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผีสางเทวดา เกร็ดเรื่องราวความเชื่อผีสาง เทวดา ในวัฒนธรรมไทยแต่อดีต จากธงแดงที่ว่าใช้ชักเป็นสัญลักษณ์ของเรือค้าขายจากกรุงสยามมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ตำนานเล่าต่อมาว่าในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อรัชกาลที่ ๒ ทรงส่งเรือสำเภาของหลวงไปซื้อสินค้าที่เกาะสิงคโปร์ เรือนั้นยังคงชักธงแดงตามประเพณีที่เคยมีมา ปรากฏว่าเจ้าเมืองสิงคโปร์ฝากความผ่านกัปตันมาแจ้งว่า เรือสินค้าของชวาหรือมลายูล้วนชักธงแดงเหมือนๆ กันทั้งนั้น จึงอยากขอให้มี “สัญลักษณ์”
เรื่องและภาพ : กลุ่มสัมผัส ผลงานจากค่ายสารคดี ครั้งที่ 15 ตลาดเก่าโคยกี๊ หรือตลาดริมน้ำ เป็นภาษาแต้จิ๋ว ตลาดแห่งนี้ตั้งติดกับแม่น้ำแม่กลองอยู่บนถนนวรเดช มีความยาวกว่า 1 กิโลเมตร คุณกันตินันท์ จิรพุฒินันท์