โอ ชุง ลา ไซ…ไร่สีฟ้า

มีนาคม 3, 2019 
0


เรื่องและภาพ : กฤษฏ์ นงนิ่ม
ผลงานจากนักเล่าเรื่อง “บางจากสร้างนักเขียนเยาวชน” ปี 7
เล่าเรื่องด้วยภาพ “ตามรอยศาสตร์พระราชา”

@แก่นมะกรูด อ.บ้านไร่ จ.อุทัยธานี

“โอ ชุง ลา ไซ” ภาษาที่ชาวกะเหรี่ยงโปว์ทักทายกันในความหมาย “สวัสดี”

ใครจะไปคิดว่าไร่ผักของชาวกะเหรี่ยงจะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก เพียงเพราะเริ่มต้นจากศูนย์ ลองผิดลองถูกลองปลูกไปเรื่อยๆ กลายเป็นว่าความกล้าลองนั้นกลับทำให้ประสบความสำเร็จ

“ไร่สีฟ้า” ที่บ้านอีมาดอีทรายในอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี คือสถานที่กำเนิดเรื่องราวนั้น “ปี้” ที่แปลว่าตัวเล็ก คือชื่อในภาษากะเหรี่ยงโปว์ของ “สีฟ้า กรึงไกร” เจ้าของไร่ชื่อเดียวกับชื่อไทยของตนเอง แต่เดิมเขาเป็นเกษตรกรที่ทำเกษตรกรรมแบบวิถีดั้งเดิมของกะเหรี่ยง ไม่ได้อาศัยหลักวิชาการใด กระทั่งได้อ่านหนังสือ ศึกษาดูงาน เข้าอบรม และเรียนรู้เกี่ยวกับ “เกษตรทฤษฎีใหม่” ตามศาสตร์พระราชา จึงเริ่มนำแนวทาง “การปลูกพืชแบบผสมผสาน” มาปรับใช้ให้สอดคล้องกับสภาพพื้นที่ตน 

ผ่านมาถึงตอนนี้เป็นเวลา 5 ปี ผืนดินเกษตรของเขามีทั้งแครอต บีตรูต หอมญี่ปุ่น เบบี้แครอต มะเขือเทศราชินี สตรอว์เบอร์รี และอื่นๆ เป็นทางเลือกให้ลูกค้าได้อุดหนุนอย่างหลากหลาย ถึงอย่างนั้นก็ยังถือแนวคิดตามวิถีกะเหรี่ยง “พอเพียง รู้จักใช้ รู้จักประหยัด รู้จักชุมชน”

ผลผลิตของไร่สีฟ้าเน้นเรื่องคุณภาพ ใส่ใจด้านความปลอดภัย สำคัญคือแม้จะใช้สารเคมี แต่ต้องรู้วิธีใช้ให้ผลผลิตปลอดจากสารพิษก่อนเก็บเกี่ยวผลผลิต อย่างสตรอว์เบอร์รีที่จะออกผลดีในช่วงสิงหาคม-ตุลาคมก็จำเป็นต้องใช้ปุ๋ยเคมีในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อเร่งบำรุงเพิ่มความหวานให้ผลมีรสอร่อย ตอบสนองความต้องการของลูกค้า  ถึงอย่างนั้นหากไม่จำเป็นก็จะพยายามเลี่ยงสารเคมีโดยใช้คุณสมบัติจากธรรมชาติแก้ปัญหาธรรมชาติ เช่น ปลูก “ปอเทือง” ช่วยปรับสภาพดิน หรือใช้พืชผลทางการเกษตรมาเป็นส่วนผสมในการกำจัดหนอนและแมลงศัตรูพืช อย่างการใช้ “สะเดา” ซึ่งมีสรรพคุณในการกำจัดหนอนแมลงได้ดีมาฉีดพ่นเคลือบใบ

เมื่อรู้ว่าต้นทางผลผลิตของตนปลอดภัยจึงกล้านำมาเป็นวัตถุดิบทำอาหารกินเอง ชาวกะเหรี่ยงโปว์มีขนมมงคลชนิดหนึ่งชื่อ “มีสิ” นิยมใช้ในงานแต่งงาน เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะทำมาคนละชิ้นแล้วมากินด้วยกันในพิธีก่อนส่งตัวเข้าห้องหอ ตามความเชื่อว่าจะทำให้ความรักเหนียวแน่น และยังใช้แจกจ่ายต้อนรับแขกเหรื่อให้กินร่วมกันตามความเชื่อว่าจะทำให้เกิดความรักสามัคคี 

วัตถุดิบหลักของขนมหวานพื้นถิ่นนี้ทำจาก “ข้าวเหนียวและงา” ซึ่งเป็นพืชเกษตรที่มักปลูกกันอยู่แล้วบนผืนดินตน ไม่จำเป็นต้องซื้อ เพียงนำมาปรุงร่วมกับเกลือให้ได้รสชาติ หวาน มัน เค็ม อาจจับคู่กินกับนมข้นหวานเพิ่มรสอร่อยละมุนลิ้นด้วยก็ได้

นอกจากเรื่องอาชีพ อาหาร ไร่สีฟ้าแห่งนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงความพอเพียงผ่านเครื่องแต่งกายชาติพันธุ์ที่ผู้หญิงกะเหรี่ยงยังทอผ้าใช้เองในชีวิตประจำวัน

วิถีต่างๆ ของพวกเขาล้วนแสดงให้เห็นว่าการใช้ชีวิตไม่จำเป็นต้องอยู่ดีมีสุขเหมือนใคร ขอแค่เราพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ พอใจกับสิ่งที่บรรพบุรุษทำไว้เป็นแบบอย่าง และรู้จักนำมาต่อยอดในชีวิต ความสุขทุกอย่างก็สร้างได้ด้วยมือเรา

ดั่งพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 จากวารสารชัยพัฒนา ความว่า “เศรษฐกิจพอเพียงเป็นเสมือนรากฐานของชีวิต รากฐานความมั่นคงของแผ่นดิน เปรียบเสมือนเสาเข็มที่ตอกรองรับบ้านเรือนตัวอาคารไว้นั่นเอง สิ่งก่อสร้างจะมั่นคงได้ก็อยู่ที่เสาเข็ม แต่คนส่วนมากมองไม่เห็นเสาเข็มและลืมเสาเข็มเสียด้วยซ้ำ”

ความสำเร็จในการดำรงชีวิตของชาวกะเหรี่ยงโปว์ที่ไร่สีฟ้า ไม่เพียงสอดคล้องกับเศรษฐกิจพอเพียงตามศาสตร์พระราชา ยังเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไปเห็นว่าการดำเนินชีวิตอยู่บนพื้นฐานความพอดี พอมี พอกิน พอใช้ และพอใจในสิ่งที่ตนมี…เป็นไปได้จริง


ผลผลิตคุณภาพคัดสรรอย่างดีจากไร่สีฟ้า

พี่สีฟ้า กรึงไกร เจ้าของไร่ที่มาพร้อมแนวคิดทฤษฎีใหม่

ผักปลอดสารพิษย่อมให้สิ่งที่ดีแก่ร่างกาย

ไร้สตรอว์เบอร์รีรสเลิศ


สตรอว์เบอร์รีแดงฉ่ำเปรี้ยวอมหวาน ความอร่อยที่ตามหา

งาขี้ม่อนอุดมไปด้วยสารอาหาร หนึ่งในส่วนผสมของขนมหวานที่ขึ้นชื่อ

ขนมมีสิ ของดีของมงคลบ้านอีมาดอีทราย

เรื่องและภาพ : สุชาดา ลิมป์ สปีดโบ้ทกำลังโต้คลื่นสูงกลางอันดามันไป “หมู่บ้านมอแกน” พอมีเวลาชั่วโมงครึ่งให้ทบทวนเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อน หัวค่ำ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ ชายคนหนึ่งกำลังซ่อมเรือยนต์หางยาวอยู่ใต้ถุนบ้าน น้ำมันที่เติมใส่เครื่องปั่นไฟเกิดไปถูกตะเกียงซึ่งจุดไว้ในจังหวะลมทะเลขมีขมัน เพียงครู่ที่เกิดประกายไฟ หมู่บ้านบนหาดทรายก็กลายเป็นทะเลเพลิง
“ผมทำงานเก็บตัง ปีนึงก็ไปตากอากาศที่เขาค้อหนนึง อากาศกรุงเทพฯ มันไม่ไหว ได้พักปอดบ้างก็ยังดี” คนขับวินมอเตอร์ไซต์ที่ฉันนั่งกล่าว ในขณะที่เรารถติดอยู่บนถนนสาทรยามเช้า สูดกลิ่นควันรถ และรับ PM 2.5 เอาเข้าจริงๆ แล้ว สำหรับคนเมือง กว่าจะได้ออกไปสัมผัสธรรมชาติในแต่ละครั้ง
    วิชาสารคดี ๑๐๑ ศาสตร์ ศิลป์ เคล็ดวิธี ว่าด้วยการเขียนสารคดี หลังจากผู้ผ่านการคัดเลือกเข้ารอบสัมภาษณ์จำนวน ๑๐๐ คน ได้มาพูดคุยทำความรู้จักกันไปเมื่อสุดสัปดาห์ก่อน ตอนนี้ค่ายสารคดี ปี ๒๕๖๒ ได้สมาชิกตัวจริงครบเต็มจำนวนที่ค่ายสามารถรองรับได้แล้ว รวม



ผู้ดูแล และลงข้อมูลประจำเวบไซต์ sarakadee.com








ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

เรื่องและภาพ : สุชาดา ลิมป์ สปีดโบ้ทกำลังโต้คลื่นสูงกลางอันดามันไป “หมู่บ้านมอแกน” พอมีเวลาชั่วโมงครึ่งให้ทบทวนเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อน หัวค่ำ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ ชายคนหนึ่งกำลังซ่อมเรือยนต์หางยาวอยู่ใต้ถุนบ้าน น้ำมันที่เติมใส่เครื่องปั่นไฟเกิดไปถูกตะเกียงซึ่งจุดไว้ในจังหวะลมทะเลขมีขมัน เพียงครู่ที่เกิดประกายไฟ หมู่บ้านบนหาดทรายก็กลายเป็นทะเลเพลิง
“ผมทำงานเก็บตัง ปีนึงก็ไปตากอากาศที่เขาค้อหนนึง อากาศกรุงเทพฯ มันไม่ไหว ได้พักปอดบ้างก็ยังดี” คนขับวินมอเตอร์ไซต์ที่ฉันนั่งกล่าว ในขณะที่เรารถติดอยู่บนถนนสาทรยามเช้า สูดกลิ่นควันรถ และรับ PM 2.5 เอาเข้าจริงๆ แล้ว สำหรับคนเมือง กว่าจะได้ออกไปสัมผัสธรรมชาติในแต่ละครั้ง
    วิชาสารคดี ๑๐๑ ศาสตร์ ศิลป์ เคล็ดวิธี ว่าด้วยการเขียนสารคดี หลังจากผู้ผ่านการคัดเลือกเข้ารอบสัมภาษณ์จำนวน ๑๐๐ คน ได้มาพูดคุยทำความรู้จักกันไปเมื่อสุดสัปดาห์ก่อน ตอนนี้ค่ายสารคดี ปี ๒๕๖๒ ได้สมาชิกตัวจริงครบเต็มจำนวนที่ค่ายสามารถรองรับได้แล้ว รวม