Tagged With: ธรรมชาติ

เมื่อกลางเดือนมกราคมที่ผ่านมา ข่าวภูมิภาคในหนังสือพิมพ์มติชนโปรยหัวสะดุดตาว่า “พ่อเมืองกรุงเก่าลุยสำรวจแก้ฝูงปากห่างป่วนนาข้าว” ชวนให้รีบอ่านเนื้อหาด้านล่าง เพราะเจ้าปากห่างที่ถูกอ้างย่อมเป็นอื่นไปไม่ได้ นอกจากนกปากห่างที่ชอบอาศัยอยู่ตามท้องนา – น่ากังวลว่าเกิดเรื่องร้ายกับนกปากห่างอีกแล้วหรือนี่??? ครั้นพออ่านเนื้อความโดยละเอียด – ก็โล่งใจ และยังรู้สึกชื่นชมผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาในความพยายามหาทางแก้ไขปัญหาโดยเข้าใจวิถีธรรมชาติอย่างแท้จริง

ทีแรกตั้งใจจะเขียนถึงเขาหินปูนในลาวอีกสักตอน… มาคิดอีกที…แล้วทำไมไม่หันมาดูในบ้านเราบ้างล่ะ เทือกเขาหินปูนในเมืองไทยก็น่าสนใจไม่แพ้เพื่อนบ้าน ไม่ต้องไปไหนไกล แค่สระบุรีนี่เอง…ผ่านไปเห็นมีแต่โรงปูนเต็มไปหมด ใครจะไปนึกได้ว่า มีของดีซ่อนอยู่บนภูเขาแถบนั้นเหมือนกัน อย่างน้อยก็นกจู๋เต้นเขาปูนตัวนึง…

ในวันที่ไปร่วมงานเทศกาลดูนกครั้งล่าสุดที่บางปู ผมได้คุยกับคุณฟิลิป ดี ราวด์ถึงเรื่องนกปรอดชนิดใหม่ของโลกที่พบในประเทศลาว ซึ่งผมกำลังให้ความสนใจเพื่อรวบรวมข้อมูล ขณะคุยกันอย่างออกรส ฟิลก็เอ่ยถึงนกกระจิ๊ดขึ้นมา เขาบอกว่ามีรายงานของนกกระจิ๊ดอาศัยประจำถิ่นอยู่ตามเทือกเขาหินปูนแถบนั้นด้วย คาดว่าอาจจะเป็นชนิดใหม่ของโลก แต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้สนใจสอบถามรายละเอียดเรื่องนี้มากนัก เพราะมัวแต่ไปให้ความสำคัญกับนกชนิดอื่นมากกว่า จนมาถึงตอนนี้ มีข้อมูลล่าสุดระบุแล้วว่า นกกระจิ๊ดที่ฟิลเอ่ยถึงนั้นได้รับรองให้เป็นนกชนิดใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว

หลายปีก่อน สมัยเพิ่งเริ่มต้นดูนกได้ไม่นาน ผมมีโอกาสตามพี่ๆ ของชมรมดูนกกรุงเทพไปทำกิจกรรมกับเยาวชนจากชมรมเด็กรักป่าที่ จ. สุรินทร์ เมื่อเอ่ยถึงจังหวัดทางภาคอีสาน คงเข้าใจกันได้ว่า ที่นั่นไม่ค่อยมีนกให้ดูมากนัก คณะของเราก็ไม่ได้คาดหวังในเรื่องนี้ เพราะเป้าหมายที่เดินทางไปเพื่อแนะนำให้เด็กเหล่านั้นได้รู้จักกับนกทุ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป และพวกเขาก็สนุกสนานกันมาก เช่นเดียวพวกเราทุกคน และถ้าจะมีใครตื่นเต้นมากเป็นพิเศษก็น่าจะเป็นนักดูนกหน้าใหม่อย่างผม สำหรับการเดินทางไปดูนกทางภาคอีสานเป็นครั้งแรก และได้เห็นนกทุ่งหลายชนิดท่ามกลางบรรยากาศต่างไปจากที่คุ้นเคยในละแวกภาคกลาง แถมยังได้เห็นนกจาบฝนปีกแดงอีกด้วย