เรื่องและภาพ : Born to be Nurse

ความสุขคืออะไร? ทำไมจึงมีแต่ผู้คนเรียกร้อง วิงวอน เฝ้าขอ และกล่าวอวยพรกันนะ

เรามักได้ยินคำอวยพรในทุกโอกาสทำนองเดียวกัน “ขอให้มีความสุขมากๆ” นับเป็นความสุขใจของทั้งผู้ให้และผู้รับ แท้จริงแล้วความสุขอยู่รอบตัวเราและในหัวใจของเราที่ให้คุณค่าว่าอะไรทำให้มีความสุข

บางคนมีความสุขจากภายนอก สัมผัสได้ด้วยตา หู จมูก ลิ้น และกาย

บางคนมุ่งหาความสุขจากภายใน ได้แก่ ความสงบของจิตใจ ไม่ทุกข์ ไม่เศร้า ไม่เหงา ไม่เครียด

สำหรับเราซึ่งเป็น “ครูพยาบาล” นั้น ชีวิตที่ผ่านร้อนหนาวมามาก รู้แล้วว่าสิ่งต่างๆ ไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลา เข้ามาและจากไป ความสุขจึงอยู่ที่จิตใจ สติ ความคิด ทัศนคติที่จะเผชิญปัญหา แก้ไข ยอมรับ และผ่านสิ่งเหล่านั้นให้ได้

เราเกิดมาเพื่อเป็นพยาบาล ภาคภูมิใจในวิชาชีพ เมื่อเป็นครูพยาบาลก็ต้องการบ่มเพาะ ปลูกฝัง สร้างแรงบันดาลใจให้ลูกศิษย์มีความรักและมีความสุขในวิชาชีพเช่นกัน ดังที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี “สมเด็จย่าของชาวไทย” (๒๔๔๓-๒๕๓๘) ทรงเป็นพยาบาลผู้อุทิศตนเป็นแบบอย่าง และเพื่อรำลึกถึงพระกรุณาธิคุณรัฐบาลได้กำหนดให้วันพระราชสมภพ ๒๑ ตุลาคม เป็นวันพยาบาลแห่งชาติมาตั้งแต่ปี ๒๕๓๓

เราน้อมนำพระราชดำรัสของพระองค์ท่านในพิธีทรงเปิดการประชุมพยาบาลแห่งชาติ ครั้งที่ ๑ ณ ศาลาสันติธรรม วันที่ ๗ มิถุนายน ๒๕๐๓ มายึดถือปฏิบัติอย่างภาคภูมิใจในวิชาชีพและถ่ายทอดสู่ลูกศิษย์เสมอ ดังว่า

“ผู้ที่สมัครใจเลือกวิชาชีพพยาบาล เป็นผู้ที่สมควรได้รับการยกย่องเพราะเป็นผู้ที่มิใช่เพียงแต่ประกอบอาชีพโดยใช้กำลังแรงและกำลังกายเท่านั้น แต่ต้องใช้กำลังใจอย่างแรงกล้าในการปฏิบัติงานด้วยความกล้าหาญ อดทน พร้อมทั้งรักษาความซื่อสัตย์ สุจริต และมีเมตตากรุณา คุณสมบัติต่างๆ เหล่านี้เป็นสิ่งจำเป็นยิ่งสำหรับพยาบาล”

ในระดับสากลหากจะกล่าวถึงการบริการด้วยหัวใจคงไม่มีใครไม่รู้จัก “สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป” (Lady of the Lamp) มิสฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (๒๓๖๓-๒๔๕๓) สตรีชั้นสูงชาวอังกฤษผู้ให้กำเนิดวิชาชีพการพยาบาลแผนปัจจุบัน ท่านมีอุดมการณ์ตั้งใจบำเพ็ญสาธารณประโยชน์เพื่อมวลมนุษย์ ในปี ๒๕๑๔ สภาพยาบาลระหว่างประเทศรำลึกถึงคุณความดีที่ท่านได้ทำไว้จึงกำหนดให้วันเกิดของท่าน คือ ๑๒ พฤษภาคม เป็นวันพยาบาลสากล

บุคคลต้นแบบที่กล่าวมาสะท้อนว่า ผู้ที่จะเลือกเรียนพยาบาลจะต้องมีหัวใจพร้อมเสียสละช่วยเหลือผู้อื่นได้ทุกเวลา

ในหน้าที่ของครูพยาบาล เราสอนนักศึกษาให้ปฏิบัติต่อผู้ป่วยด้วยความรัก ความเมตตา ควบคู่กับการรักษาพยาบาล รับฟังและไม่ตัดสินผู้รับบริการจากเพียงภายนอก ดูแลดุจญาติ ยิ้มและพูดจาสุภาพ โดยมุ่งมั่นตั้งใจปฏิบัติงาน นำความรู้และเข้าใจในธรรมชาติของมนุษย์ประยุกต์เข้ากับการพยาบาลเพื่อให้เกิดการดูแลแบบองค์รวม ครอบคลุมสี่มิติ ทั้งร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ

การทำหน้าที่ด้วยความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์นำไปสู่การให้บริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง

ในฐานะของครูพยาบาล เรามุ่งพัฒนากระบวนการคิดเพื่อให้เข้าใจชีวิตในสภาพความเป็นจริง ความดี ความงดงาม และความสมดุลของชีวิตมนุษย์

นักศึกษาพยาบาลเป็นเมล็ดพันธุ์อันดีงามที่เราบ่มเพาะเพื่อเป็นพยาบาลวิชาชีพในอนาคต จำเป็นต้องฝึกฝนทักษะต่างๆ ในห้องปฏิบัติการพยาบาลเพื่อให้เกิดความมั่นใจและมีประสบการณ์ก่อนปฏิบัติการพยาบาลจริงบนหอผู้ป่วย และจบไปเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ดี สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีความสุข

การให้ความรัก ความเมตตาเพื่อให้ผู้รับบริการมีความสุขทั้งด้านร่างกายและจิตใจส่งผลให้ผู้เจ็บป่วยคลายทุกข์และปฏิบัติตนตามแผนการรักษาพยาบาลได้ดี ทำให้หายป่วยเร็วขึ้น
ทุกวันที่เราสอนนักศึกษาเป็นทุกวันที่มีความสุข

เราไม่ใช่คนเก่งที่สุดที่ได้เรียนพยาบาล เราไม่ใช่คนดีที่สุดในโลก แต่เรามีความสุขที่ได้ “บ่มเพาะ ปลูกฝัง และสร้างแรงบันดาลใจ”