ค่ายสารคดี ครั้งที่ 21 – สารคดีชิ้นแรก เพื่อก้าวข้ามตัวเองในเมื่อวาน

“ในเช้าวันนี้ เราจะขอตัวแทนกลุ่มออกมาอธิายตัวงานสั้นๆ ให้เพื่อนและครูค่ายเข้าใจว่าเราทำประเด็นอะไร แง่มุมไหน หลังจากนั้นครูๆ จะให้คำปรึกษากลับไปเพื่อให้งานชิ้นนี้ถูกพัฒนาได้ในที่สุด อยากให้น้องๆ ลองฟังอย่างตั้งใจ เพื่อการเรียนรู้และการพัฒนาชิ้นงานของตัวน้องๆ เอง” ครูค่ายกล่าวกับน้องๆ ในเช้าวันสุดท้ายในโพธาราม

ตลอดช่วงบ่ายจนถึงหัวค่ำของวันที่ 11 กรกฎาคม น้องๆ ค่ายสารคดีครั้งที่ 21 นั่งง่วนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพื่อคัดเลือกข้อมูลจากเรื่องราวทั้งหมดที่เก็บมาในช่วงหลายวันนี้ เรียบเรียงออกมาเป็นชุดงานขนาดสั้นตามประเภทงานของตนเอง

น้องนักเขียนต้องย้อนกลับไปฟังบันทึกเทปเสียงสัมภาษณ์ จับประเด็นและประโยคสำคัญออกมาเพื่อเล่าเป็นตัวละครในชิ้นงาน น้องช่างภาพต้องไล่ดูภาพหลายพันใบที่ถ่ายมาอีกครั้งเพื่อคัดเลือกและเรียบเรียงเป็นชุดภาพให้สื่อความหมาย น้องๆ วิดีโอครีเอเตอร์ต้องสู้รบปรบมือกับเวลาที่จำกัด พยายามตัดต่อวิดีโอสารคดีสั้นออกมาให้เสร็จเป็นชิ้นงาน

ตลอดกระบวนการทั้งหมดยังมีครูค่ายนั่งอยู่ใกล้ๆ คอยให้คำปรึกษา ช่วยเหลือน้องๆ สรรสร้าง “สารคดีชิ้นแรก” ออกมาให้สำเร็จ ก่อนจะออกมานำเสนอชิ้นงานในเช้าวันรุ่งขึ้น

สำหรับนักสารคดีมือใหม่ คงไม่มีงานไหนที่สมบูรณ์พร้อมตั้งแต่ดราฟแรก งานของน้องๆ จึงถูกโขกสับอย่างละเอียด ติเพื่อก่อให้เกิดเป็นผลงานที่ดีกว่าเก่า

บรรยากาศตลอดเช้าวันนั้นจึงเหมือนห้องเรียนรวมที่น้องๆ ทุกคนได้เรียนรู้จากชิ้นงานของเพื่อน ได้เห็นทั้งจุดดีที่สมควรได้รับคำชม จุดติที่ควรต้องปรับแก้ไข และแนวทางการปรับปรุงชิ้นงานต่อไปในกระบวนการหลังจากนี้ เหมือนได้เห็นรูปธรรมของหลักการผลิตสารคดีที่สามารถนำไปปรับใช้กับชิ้นงานของตนเองได้

“เวลาที่ครูๆ คอมเมนต์ตรงไหนก็ไม่ต้องเสียกำลังใจนะ ไม่ต้องเอางานตัวเองไปเทียบกับใครด้วย ตลอด 4 วันนี้เป็นการทำสารคดีชิ้นแรกของใครหลายคน มันอาจจะถูกบ้าง มั่วบ้าง ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็ไม่เป็นไร ขอน้องๆ ปรบมือดังๆ ให้ตัวเองที่สามารถฟันฝ่า 4 วันนี้ไปได้หน่อย อย่างน้อยที่สุดพวกคุณก็เก่งกว่าตัวเองในเมื่อวานแล้วล่ะ”