เรื่อง : วรรณพร กิจโชติตระการ
ภาพ : ธเนศ แสงทองศรีกมล
การปักผ้า อีกหนึ่งเส้นทางที่ทำให้แซน ศกลวรรณ แก้วสมบูรณ์ เจ้าของเพจ Sandmade ได้สะท้อนความเป็นตัวเอง และกลับมาเชื่อมโยงกับธรรมชาติ ผ่านความละเมียดละไม การรวมตัวของชาว Parkใจ ในสวน : ปักผ้าในสวน ชวนใจกลับบ้าน จึงเกิดขึ้นในเช้าวันอาทิตย์ ที่สวนทวีวนารมย์แห่งนี้ เพื่อให้ทุกคนที่ชื่นชอบการอยู่กับธรรมชาติ และสนใจศิลปะการปักผ้า ได้เรียนรู้ร่วมกัน
เราเป็นอะไรในธรรมชาติ… แซน วิทยากรหลักชวนแนะนำตัว พร้อมตอบคำถามง่ายๆ ว่าแต่ละคนอยากเป็นอะไร หรือมีความคล้ายคลึงกับอะไรในธรรมชาติ
คนหนึ่งกล่าวว่าตนเองเหมือนกระต่ายเพราะซุกซน ส่วนบางคนก็แค่อยากอยู่นิ่งๆ เหมือนต้นไม้ บ้างก็ว่าตนเองคล้ายกับสายลม พัดเบาๆ ก็สบายกายใจ พัดแรงๆ ก็สร้างความเดือดร้อน บางคนมีมิตรสหายเยอะ จึงบอกว่าเหมือนผึ้งที่อยู่กันเป็นฝูง ผู้เข้าร่วมน้องเล็กนักเรียนหญิงชั้น ป. 5 ก็บอกว่าเธออยากเป็นนก เพราะจะได้บินสำรวจไปให้ทั่ว
นอกจากการฝึกมองให้ละเอียด ทั้งระยะใกล้และไกล อีกหนึ่งผัสสะที่สำคัญไม่แพ้กันในการปักผ้า ก็คือการสัมผัส
เราเริ่มด้วยการหลับตา นั่งนิ่งๆ ให้จิตใจกลับมาอยู่กับตัวเอง จากนั้นถุงผ้าที่เต็มไปด้วยวัตถุลึกลับก็ถูกส่งต่อให้ทุกคนได้หยิบคนละชิ้น ใช้เพียงสัมผัสจากฝ่ามือ ค่อยๆ เดาว่าคืออะไร
เพียงแค่สัมผัส บางคนก็เดาได้ทันทีว่าสิ่งที่หยิบมาคืออะไร หรือบางคนหยิบได้สิ่งเดียวกันแต่อาจเห็นต่างกันเล็กน้อย เช่น ผู้เข้าร่วมกิจกรรมต่างวัยที่ถูกจับคู่ให้อยู่ด้วยกันเพราะหยิบได้ใบไม้ ด้านวัยรุ่นคิดว่าใบไม้ที่หยิบได้น่าจะเป็นใบอ่อนสีเขียว เพราะปกติไม่ค่อยได้เห็นใบไม้แห้ง ส่วนผู้ใหญ่วัยเกษียณกลับคิดว่าน่าจะเป็นใบไม้แห้งสีน้ำตาล เพราะลักษณะของใบที่กำลังสัมผัสเป็นคลื่นๆ
นี่คือบทเรียนเล็กๆ ว่าการรับรู้ของเรามักผูกพันกับประสบการณ์ที่เคยเจอ โดยมีธรรมชาติช่วยสะท้อนให้เห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
เข้าสู่ช่วง “Listening to nature, stitch your feeling” ทุกคนได้รับเข็ม สะดึง ผ้า และด้ายหนึ่งชุด ก่อนจะเริ่มเรียนวิธีปักผ้าลายพื้นฐานด้วยกัน เมื่อพื้นฐานได้แล้ว ต่อไปเป็นช่วงเวลาสร้างสรรค์ผลงาน ทุกคนสามารถเลือกปักลวดลายอะไรก็ได้ในธรรมชาติ ผลงานที่ได้ออกมามีทั้งนก ดอกไม้ เมฆ และอีกหลายอย่าง มีบางคนหยิบกิ่งไม้เล็กๆ บนพื้นมาติดลงบนผ้า ปักใบสีเขียวลงไปทับ กลายเป็นต้นไม้น้อยๆ หนึ่งต้น
หลังจากสนุกสนานกับการปักผ้าไปแล้ว พวกเรารวมตัวแบ่งปันกันชมผลงาน พร้อมแลกเปลี่ยนเรื่องราว เสียงสะท้อนจากวงแลกเปลี่ยนส่วนหนึ่งว่า
- เป็นการเปิดประตูสู่ธรรมชาติแบบง่าย พออยู่ในสวนสาธารณะ มันก็ง่ายไปหมด พอมันง่าย แค่หน้าบ้านของเราก็ง่าย
- การปักผ้าทำให้เราได้จดจ่อ การได้ปักลายใหม่ๆ ก็เหมือนเราเติบโต เหมือนโลกของเราอยู่บนผ้า มีอิสระ วันนี้ได้มาเจอเพื่อนๆ ในกลุ่ม รู้สึกดีมากค่ะ
- สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการปักผ้า เหมือนเราได้ทบทวน ทำซ้ำ สิ่งที่เราเคยทำได้ แต่การพาตัวเองมาปักผ้าในสวน ได้มองสีเขียวของต้นไม้ มองท้องฟ้า เป็นการพักสายตาที่ทำให้ชุ่มชื่นหัวใจ อบอุ่น แม้อากาศวันนี้จะเย็นก็ตาม
- แค่ขยับตำแหน่งเข็มนิดหน่อย ก็อาจจะได้อะไรใหม่ๆ หรือด้านหลังที่เส้นไหมดูยุ่งๆ ปกติเราไม่เคยอนุญาตให้มันยุ่งเลย แต่ว่าวันนี้ก็ช่างมันเถอะ ปล่อยวาง ปล่อยมันไป
แซนกล่าวปิดท้ายว่า
“การปักผ้าในสวนกับเพื่อนๆ นอกจาก connect กับตัวเองแล้ว ยังทำให้กายใจเราได้เชื่อมโยงกับผู้อื่นและธรรมชาติด้วย เวลาเหนื่อยก็ได้พักมองต้นไม้ มองท้องฟ้า ขณะเดียวกัน เวลาปักผ้าตัวตนของเราก็ค่อยๆ กลมกลืนไปกับสรรพสิ่ง ตัวเรากับธรรมชาติก็เป็นหนึ่งเดียวกัน คิดว่าทุกคนน่าจะได้รับความผ่อนคลายกลับไปด้วย”
ไม่ว่าทุกคนจะมาร่วมกิจกรรมในวันนี้ด้วยเหตุผลใด บางคนอยากได้ทักษะการบันทึกธรรมชาติแบบใหม่ บางคนอยากพาตัวและใจมาพักผ่อน หรือบางคนอยากก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง แต่กิจกรรมวันนี้ก็จะเกิดขึ้นไม่ได้ หากปราศจากธรรมชาติที่โอบกอดเราอยู่เงียบๆ
ยิ่งทำให้เห็นว่าการดูแลสิ่งแวดล้อมเป็นเรื่องสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม แค่ลดการใช้ขยะในชีวิตประจำวัน ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว
Parkใจ วันนี้ จบลงด้วยรูปหมู่ เสียงหัวเราะ และผลงานปักผ้าชิ้นเล็กๆ ที่ทุกคนตั้งใจบันทึกลวดลายแห่งความรู้สึกและธรรมชาติเอาไว้ กลายเป็นความทรงจำที่จะทำให้เรานึกถึงวันเวลาแห่งความสุขเหล่านี้
สำหรับผู้ที่สนใจอยากร่วม Park ใจ ในกิจกรรมรูปแบบอื่นหรือแลกเปลี่ยนเรื่องการสัมผัสธรรมชาติด้วยกัน สามารถติดตามกิจกรรมได้ที่เฟซบุ๊กกรุ๊ป Parkใจ
กิจกรรมดำเนินการโดย นิตยสารสารคดี เพจ Sarakadee Magazine และ Nairobroo – นายรอบรู้ นักเดินทาง สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.), และ มูลนิธิเล็กประไพวิริยะพันธุ์
