อยากทราบว่าทำไมตัวหนังสือในภาษาต่าง ๆ ทั่วโลกบางทีก็เขียนจากซ้ายไปขวา บางทีก็เขียนจาก ขวาไปซ้าย บางภาษายิ่งแปลกใหญ่คือเขียนจากบนลงล่างดังเช่นภาษาจีน (คนช่างสงสัย / จ.อุดรธานี) “ซองคำถาม” ยังไม่มีข้อมูลที่จะตอบคำถามนี้ได้อย่างครอบคลุม คือมีแต่ข้อมูลฝ่ายภาษาอังกฤษ คุณ “คนช่างสงสัย” อ่านไปพลาง ๆ ก่อนก็แล้วกัน อักษรโรมัน ๒๖ ตัวในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในสมัยกลาง แต่ต้นกำเนิดดั้งเดิมของมันนั้นอาจย้อนกลับไปในอดีตได้นับพัน ๆ ปี ต้นเค้าแรกสุดของอักษรโรมันคือ อักษรที่คิดประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวฟินิเชียนอันเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาเซมิติก และตั้งถิ่นฐานอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน หรือดินแดนที่เป็นประเทศเลบานอนในปัจจุบัน อักษรฟินิเชียนพัฒนาจากการเขียนด้วยภาพของพวกอียิปต์โบราณ และชุมชนบุพกาลอื่น ๆ โดยใช้ภาพสัญลักษณ์แทนพยัญชนะ ไล่จากอักษรตัวแรก alef, bet, gimel ส่วนสระนั้นไม่เขียนไว้ ในช่วงระหว่างปี ๑,๐๐๐ ถึงปี ๙๐๐ ก่อนคริสตกาล พวกกรีกได้ดัดแปลงตัวหนังสือของคู่ค้าชาวฟินิเชียน มาใช้เป็นภาษาของตนเอง นวัตกรรมหนึ่งของพวกกรีกคือการนำสัญลักษณ์ในภาษาเซมิติกหกตัว มาใช้แทนสระ alef อักษรตัวแรกได้กลายมาเป็น alpha ในภาษากรีก และถ่ายตัวอักษรเป็น A ในภาษาโรมัน ชาวฟินิเชียนเขียนจากขวามาซ้าย เช่นเดียวกับ ภาษาฮิบรู อารบิก และอีกหลายภาษาของประเทศเอเชียในปัจจุบัน จารึกอักขระกรีกยุคแรกสุดก็อ่านจากขวาไปซ้ายเช่นเดียวกัน ต่อมาพวกกรีกจึงรับเอาวิธีเขียนที่เรียกว่า “boustrophedon” (การเลี้ยวกลับในลักษณะเดียวกับการไถคราดของวัว) มาใช้ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจะเขียนตัวอักษรจากซ้ายไปขวา และจากขวาไปซ้ายสลับกันไปทีละแถว จนล่วงมาถึงราวปี ๕๐๐ ก่อนคริสตกาลด้วยเหตุผลกลใดไม่แน่ชัด พวกกรีกก็เริ่มเขียนจากทางซ้ายมือไปทางขวา เพียงแบบเดียวเท่านั้น บางทีอาจเป็นเพราะว่าการขยับปลายปากกาต้นอ้อซึ่งเพิ่งคิดประดิษฐ์ขึ้นใหม่ไปในทิศทางดังกล่าวทำได้ง่ายกว่า ชาวอิทรัสคันในอิตาลีถือเอาตัวอักขระกรีกเป็นตัวแบบอักษรของพวกตน ซึ่งต่อมาได้พัฒนามาเป็นอักษรโรมันโบราณ ๒๓ ตัว ส่วนอักษร J, U, และ W นั้นเพิ่มเติมขึ้นภายหลังในช่วงสมัยกลาง

ภาพจากเว็บ payabanthai.com หมวกพยาบาลทำไมจึงมีรูปร่างเช่นนั้น และใช้สอยประโยชน์ได้จริงหรือ กับสังเกตเห็นว่าที่หมวกจะมีแถบสีดำติดอยู่ด้วย เข้าใจว่าจะบอกความหมายอะไรบางอย่าง เพราะบางคนก็ใช้แถบบาง บางคนก็ใช้แถบหนา (ภาณุ / กรุงเทพฯ)   หมวกนั้นบางทีก็ไม่ได้มีไว้ใส่กันแดดกันฝน แต่มุ่งประโยชน์ในด้านความสวยงาม หรือเป็นสัญลักษณ์, เอกลักษณ์บางอย่าง บังเอิญ “ซองคำถาม” กำลังอ่านหนังสือเรื่อง คนไม่รู้หนังสือ แปลโดยบุญส่ง ชเลธร มีข้อมูลเรื่องหมวกในแง่สัญลักษณ์ จึงจะขอออกนอกเรื่องเสียหน่อย ในหนังสือเล่าว่า ในสวีเดน หมวกขาวเป็นสัญลักษณ์ของคนที่เรียนจบระดับมัธยมปลาย ซึ่งคนสวีเดนถือเป็นขั้นตอนสำคัญของชีวิต ว่าต่อไปจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว อาจเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย หรือออกไปทำงาน งานสวมหมวกขาวถือเป็นงานเอิกเกริกและสนุกสนาน บางเมืองจัดเป็นงานใหญ่ มีคนมาร่วมชุมนุมเป็นหมื่น พวกคนแก่ ๆ ก็จะนำหมวกขาวใบเก่าจนสีซีดของตนมาสวมกันในวันนั้นด้วย ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องหมวกพยาบาล หมวกพยาบาลนั้นวิวัฒนาการมาจากหมวกของแม่ชีในศาสนาคริสต์ เพราะพยาบาลเริ่มต้นมาจากการที่ผู้ศรัทธาในพระเจ้า รวมกลุ่มกันทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วย ในสมัยของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (ค.ศ. ๑๘๒๐-๑๙๑๐) สตรีชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงในด้านการรักษาพยาบาลแผนปัจจุบัน หมวกเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบนักเรียนพยาบาลในโรงเรียนของเธอ ในราวปี ค.ศ. ๑๙๐๐ ชุดสีขาวเป็นเครื่องแบบที่กำหนดให้ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพยาบาลสวมใส่ ถือกันว่าสีขาวเป็นสีของผู้ที่สำเร็จการศึกษาแล้ว “ซองคำถาม” ทราบมาว่าในประเทศไทย นักศึกษาพยาบาลในบางสถาบัน เช่นวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย จะมีพิธีรับหมวก (capping ceremony) โดยนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ ที่ผ่านการศึกษาสองเทอมแรกแล้ว จะเข้าพิธีรับหมวกในเดือนเมษายนของทุกปี ถือเป็นพิธีที่นักศึกษาพยาบาลทุกคนให้ความสำคัญ และตื่นเต้นมากที่จะได้สวมหมวกพยาบาล เพราะหมวกสีขาวนั้นเป็นเครื่องหมายว่าได้เข้าสู่การเป็นพยาบาลโดยสมบูรณ์ “ตั้งแต่หัวจรดเท้า” และตระหนักรู้ว่าจะต้องมีความรับผิดชอบต่อวิชาชีพ และต้องเป็นนางพยาบาลที่ดีตามความคาดหวังของสังคม ดังนั้นหมวกพยาบาลจึงเป็นหมวกอีกชนิดหนึ่งที่ใช้เป็นเพียงสัญลักษณ์ว่า ผู้ที่ใส่นั้นเป็นบุคคลซึ่งได้รับการศึกษาวิชาการพยาบาล และพร้อมที่จะให้การดูแลผู้ป่วย เมื่อหมวกนั้นไม่ได้มีไว้ใส่กันแดดกันฝน การที่มันจะมีรูปร่างแปลกออกไปบ้าง หรือดูแล้วไม่น่าจะใช้ประโยชน์ได้จริง ก็ไม่น่าเป็นเรื่องที่เราจะต้องตั้งข้อสงสัยอีกต่อไป ส่วนแถบสีดำที่อยู่บนหมวกพยาบาล พอจะใช้เป็นเครื่องสังเกตได้บ้างว่าเจ้าของหมวกนั้นจบการศึกษาระดับใด และเป็นหัวหน้าพยาบาลหรือไม่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น พยาบาลในบ้านเรามีต้นสังกัดแตกต่างกันมากมาย เช่น สังกัดกระทรวงกลาโหม กระทรวงมหาดไทย กระทรวงสาธารณสุข และโรงพยาบาลเอกชน ซึ่งอาจจะมีข้อกำหนดเกี่ยวกับการติดแถบบนหมวกไม่เหมือนกัน ในที่นี้ “ซองคำถาม” จะอธิบายในภาพรวม ผู้ที่จบการศึกษาพยาบาลมีสองพวก พวกแรกคือพยาบาลระดับต้น (เรียนสองปี) เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า พยาบาลเทคนิค (TN) จะติดแถบขนาดกว้างประมาณ ๑ เซนติเมตรตลอดความกว้างของหมวก…